Co to jest stan zabezpieczeń?

Stan zabezpieczeń odnosi się do ogólnego poziomu cyberbezpieczeństwa organizacji. Określa sposób reakcji mechanizmów, zasad, procedur i operacji organizacji na cyberzagrożenia oraz ochrony przed nimi.

Czytaj dalej, aby dowiedzieć się definicji stanu zabezpieczeń, dlaczego stan zabezpieczeń organizacji jest ważny, jak go ocenić i jak go poprawić.

Dlaczego stan zabezpieczeń organizacji jest ważny

Stan zabezpieczeń określa skuteczność środków bezpieczeństwa organizacji i jej przygotowanie na cyberzagrożenia. Dokładne określenie stanu zabezpieczeń organizacji umożliwia identyfikację słabych punktów cyberbezpieczeństwa oraz ich usunięcie w celu utworzenia bezpiecznego środowiska pracy w Internecie.

Odpowiedni stan zabezpieczeń w organizacji jest niezbędny do ochrony poufnych danych przed cyberatakami i naruszeniem danych. Odpowiedni stan zabezpieczeń umożliwia organizacji wykrywanie zagrożeń i zapobieganie cyberatakom. Stosowanie odpowiednich procedur i zasad w organizacji umożliwia ograniczenie skutków naruszeń i zapobieganie dostępowi do poufnych danych przez nieautoryzowanego użytkownika nawet w przypadku uzyskania przez niego dostępu do sieci organizacji.

Jak ocenić stan zabezpieczeń organizacji

Cyberprzestępcy nieustannie opracowują nowe sposoby atakowania organizacji i przedostawania się do ich sieci. Dlatego niezbędna jest ocena stanu zabezpieczeń w organizacji, co umożliwia określenie możliwości ochrony przed cyberzagrożeniami. Oto pięć etapów oceny stanu zabezpieczeń organizacji.

1. Określenie najważniejszych zasobów organizacji

Pierwszym krokiem w procesie oceny stanu zabezpieczeń organizacji jest określenie wszystkich jej zasobów. Organizacja musi dysponować pełnym spisem zasobów wraz ze szczegółowymi informacjami o każdym z nich, obejmującym sprzęt, oprogramowanie, dane i wszelkie pozostałe obiekty umożliwiające dostęp do sieci organizacji. Pozwoli to na ocenę stanu każdego zasobu i wdrożenie odpowiednich zabezpieczeń. Spis zasobów należy podzielić na kategorie, aby zidentyfikować najważniejsze zasoby, których ochrona w organizacji jest najważniejsza.

2. Określenie powierzchni ataku organizacji

Powierzchnia ataku odnosi się do wszystkich możliwych punktów wejścia, które cyberprzestępcy mogą wykorzystać na potrzeby dostępu do systemów organizacji i kradzieży danych. Po określeniu najważniejszych zasobów należy określić powierzchnię ataku organizacji. Określenie powierzchni ataku organizacji umożliwia wykrycie potencjalnych luk w zabezpieczeniach i sposobów ataku, które cyberprzestępcy mogą wykorzystać na potrzeby uzyskania nieautoryzowanego dostępu do sieci organizacji. Do typowych luk w zabezpieczeniach wykorzystywanych przez cyberprzestępców należą słabe dane uwierzytelniające, niezaktualizowane oprogramowanie, brak szyfrowania, błędne konfiguracje i niewłaściwe zarządzanie uprawnieniami.

3. Analiza zagrożeń

Po określeniu powierzchni ataku i wykryciu luk w zabezpieczeniach organizacji można przeprowadzić analizę zagrożeń w celu ustalenia, na jakie cyberzagrożenia jest narażona organizacja. Należy przeprowadzić analizę cyberzagrożeń dotyczących każdego rodzaju organizacji oraz określić zagrożenia dotyczące określonej branży i technologii.

4. Ocena cyberryzyka organizacji

Cyberryzyko odnosi się do prawdopodobieństwa cyberataku i jego negatywnego wpływu na organizację. Jest odwrotnie proporcjonalne do stanu zabezpieczeń. Ocenę cyberryzyka w organizacji należy przeprowadzić na podstawie potencjalnych cyberzagrożeń. Nieodpowiedni stan zabezpieczeń organizacji oznacza wysokie ryzyko cybernetyczne. Ocena cyberryzyka w organizacji ułatwia ustalenie, które cyberzagrożenia stanowią większe ryzyko i wymagają natychmiastowych działań zapobiegawczych.

5. Wprowadzenie usprawnień

Po dokładnym określeniu zasobów, luk w zabezpieczeniach, potencjalnych cyberzagrożeń i cyberryzyka organizacja może wdrożyć środki zaradcze w celu usunięcia luk w zabezpieczeniach i poprawy stanu zabezpieczeń. Usprawnienia umożliwią lepszą ochronę organizacji przed cyberzagrożeniami i ograniczenie cyberryzyka.

Jak poprawić stan zabezpieczeń organizacji

Po ocenie stanu zabezpieczeń organizacji należy wprowadzić usprawnienia, które pomogą chronić firmę i zmniejszyć powierzchnię ataku. Oto dostępne metody poprawy stanu zabezpieczeń organizacji.

Wdrożenie rygorystycznych zasad, kontroli i procedur

Niezbędne jest wdrożenie w organizacji rygorystycznych zasad, kontroli i procedur, które można dostosować do nowych i przyszłych zagrożeń w celu poprawy stanu zabezpieczeń. Tego typu zasady, kontrole i procedury ułatwiają reagowanie organizacji na incydenty związane z cyberbezpieczeństwem i zapobieganie naruszeniom bezpieczeństwa. Nawet w przypadku naruszenia bezpieczeństwa organizacja będzie chroniona przez zasady, kontrole i procedury, które mogą pomóc w ograniczeniu skutków naruszenia.

W zasadach stosowanych w organizacji należy uwzględnić takie pojęcia jak dostęp z najniższym poziomem uprawnień w celu ochrony danych poufnych przed nieautoryzowanym dostępem. Zasada najniższego poziomu uprawnień (PoLP) to koncepcja cyberbezpieczeństwa, zgodnie z którą użytkownicy, zarówno ludzie, jak i użytkownicy niebędący ludźmi, mają dostęp do sieci wyłącznie w zakresie niezbędnym do wykonywania powierzonych zadań. Zapobiega dostępowi użytkowników do zasobów, których nie potrzebują i ogranicza możliwości wykorzystania zasobów, do których mają dostęp. Dostęp z najniższym poziomem uprawnień może pomóc w zmniejszeniu powierzchni ataku organizacji, ograniczeniu zagrożeń wewnętrznych i zapobieganiu poruszaniu się atakujących w sieci.

Inwestycja w narzędzia wzmacniające stan zabezpieczeń organizacji

Należy wdrożyć narzędzia wzmacniające stan zabezpieczeń w organizacji. Narzędzia z zakresu cyberbezpieczeństwa umożliwiają lepszą kontrolę nad siecią organizacji oraz zapobieganie naruszeniom bezpieczeństwa. Do narzędzi z zakresu cyberbezpieczeństwa, które mogą ułatwić poprawę stanu zabezpieczeń organizacji, należą:

• Zarządzanie uprzywilejowanym dostępem (PAM): PAM oznacza zabezpieczanie kont z uprzywilejowanym dostępem do poufnych zasobów organizacji, takich jak systemy i dane, oraz zarządzanie takimi kontami. Rozwiązanie do zarządzania dostępem uprzywilejowanym zapewnia organizacjom pełny wgląd w całą infrastrukturę danych i kontrolę nad nią. Organizacje mogą sprawdzić, kto uzyskuje dostęp do sieci, do jakich zasobów i jak te zasoby są wykorzystywane.
• Wykrywanie punktów końcowych i reakcja na zagrożenia (EDTR): EDTR to oprogramowanie na potrzeby ciągłego monitorowania urządzeń końcowych, takich jak komputery i laptopy użytkowników końcowych, a także serwerów, urządzeń przenośnych i urządzeń Internetu rzeczy (IoT). Tego typu oprogramowanie gromadzi i analizuje dane zagrożeń oraz ostrzega organizacje o naruszeniach w czasie rzeczywistym.

Szkolenie pracowników dotyczące najlepszych praktyk w zakresie cyberbezpieczeństwa

Należy prowadzić szkolenia pracowników dotyczące najlepszych praktyk w zakresie cyberbezpieczeństwa, aby poprawić stan zabezpieczeń organizacji. Szkolenie pracowników dotyczące najlepszych praktyk w zakresie cyberbezpieczeństwa umożliwia zapobieganie przypadkowemu naruszeniu przez pracowników bezpieczeństwa i wyciekowi danych w organizacji. Do najlepszych praktyk w zakresie cyberbezpieczeństwa, których pracownicy powinni przestrzegać, należą:

• zabezpieczenie kont za pomocą silnych i unikatowych haseł,
• włączanie uwierzytelniania wieloskładnikowego (MFA) tam, gdzie to możliwe,
• aktualizowanie oprogramowania,
• unikanie publicznych sieci Wi-Fi,
• korzystanie z szyfrowanego udostępniania haseł,
• rozpoznawanie cyberataków, takich jak wyłudzanie informacji i unikanie ich.

Opracowanie planu reagowania na incydenty

Plan reagowania na incydenty to zestaw określonych obowiązków i list procedur, których należy przestrzegać w przypadku zdarzenia takiego jak naruszenie bezpieczeństwa. Plany reagowania jasno określają role i obowiązki, które ułatwiają skuteczną współpracę między członkami zespołu na każdym etapie incydentu, ułatwiając ograniczenie czasu trwania incydentu dotyczącego cyberbezpieczeństwa, zmniejszenie strat finansowych oraz ochronę danych poufnych przed naruszeniem.

Regularne przeprowadzanie testów penetracyjnych

Testy penetracyjne to testy bezpieczeństwa, które symulują cyberataki na systemy organizacji. Umożliwiają ocenę siły stanu zabezpieczeń organizacji oraz identyfikację ewentualnych luk w zabezpieczeniach, które mogą zostać wykorzystane przez cyberprzestępców. Należy regularnie przeprowadzać testy penetracyjne w organizacji na potrzeby oceny stanu zabezpieczeń oraz identyfikacji luk w zabezpieczeniach, które należy usunąć. Regularne przeprowadzanie testów penetracyjnych umożliwia określenie możliwości reakcji wdrożonych środków bezpieczeństwa organizacji na nowe i przyszłe cyberzagrożenia.

Skorzystaj z rozwiązania Keeper®, aby poprawić stan zabezpieczeń organizacji

Stan zabezpieczeń organizacji umożliwia określenie skuteczności reakcji środków bezpieczeństwa na cyberzagrożenie. Rozważ skorzystanie z menedżera dostępu uprzywilejowanego, aby poprawić stan zabezpieczeń organizacji. Menedżer dostępu uprzywilejowanego ułatwia zabezpieczanie haseł, danych uwierzytelniających, kluczy tajnych i połączeń organizacji przed cyberzagrożeniami.

KeeperPAM™ to rozwiązanie do zarządzania dostępem uprzywilejowanym wykorzystujące architekturę zero-trust oraz zero-knowledge, które łączy Keeper Enterprise Password Manager (EPM), Keeper Secrets Manager® (KSM) i Keeper Connection Manager® (KCM), zapewniając organizacjom pełny wgląd, kontrolę i bezpieczeństwo.