Co to jest przenikanie uprawnień?

Przenikanie uprawnień to termin z zakresu cyberbezpieczeństwa, który opisuje stopniowe zwiększanie poziomów dostępu do sieci poza zakresem niezbędnym użytkownikowi do wykonywania pracy. Użytkownicy potrzebują określonych uprawnień do wykonywania zadań i obowiązków służbowych. Uprawnienia te mogą obejmować dostęp do danych poufnych, instalowanie nowych programów, aktualizowanie oprogramowania, konfigurowanie sieci, dodawanie nowych użytkowników i nie tylko. Nie każdy użytkownik musi mieć wszystkie uprawnienia, aby wykonywać pracę. Przenikanie uprawnień zwiększa luki w zabezpieczeniach, które mogą zostać wykorzystane przez cyberprzestępców, co może skutkować naruszeniem danych poufnych organizacji.

Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej o przenikaniu uprawnień, jak do niego dochodzi, jakie są związane z nim zagrożenia dla cyberbezpieczeństwa i jak mu zapobiegać w organizacji.

Jak dochodzi do przenikania uprawnień?

Przenikanie uprawnień jest wynikiem niewłaściwego zarządzania uprzywilejowanym dostępem (PAM). PAM to proces ochrony kont z uprawnieniami dostępu do poufnych systemów oraz informacji i zarządzania nimi. Brak centralnego systemu PAM powoduje wraz z upływem czasu przyznawanie użytkownikom w organizacji uprawnień na wyższym poziomie niż to konieczne.

Oto kilka sytuacji, w których użytkownicy mogą gromadzić uprawnienia:

• Menedżerowie chętnie przyznają pracownikom dane uwierzytelniające do kont uprzywilejowanych, aby uniknąć konieczności angażowania działu IT do wykonywania prostych zadań.
• Pracownicy zmieniają role i działy uzyskując nowe uprawnienia bez usuwania poprzednich uprawnień.
• Pracownicy potrzebują tymczasowych uprawnień do wykonania określonego zadania, ale uprawnienia te nie są usuwane po zakończeniu zadania.
• Pracownicy opuszczają organizację, a działy IT nie usuwają konta i uprawnień.

Zagrożenia dla cyberbezpieczeństwa związane z przenikaniem uprawnień

Przenikanie uprawnień często prowadzi do naruszenia danych poufnych organizacji, co może mieć negatywny wpływ na jej reputację i prowadzić do znacznych strat finansowych. Oto zagrożenia dla cyberbezpieczeństwa związane z przenikaniem uprawnień.

Rozszerzona powierzchnia ataku

Powierzchnia ataku odnosi się do wszystkich możliwych punktów, w których cyberprzestępcy mogą uzyskać dostęp do systemu i ukraść dane. Przenikanie uprawnień może rozszerzyć powierzchnię ataku organizacji, umożliwiając cyberprzestępcom poruszanie się w sieci.

Poruszanie się w sieci umożliwia cyberprzestępcom uzyskanie wyższego poziomu dostępu w sieci organizacji. Uzyskanie przez użytkowników wyższego poziomu uprawnień, niż to konieczne, umożliwia cyberprzestępcom poruszanie się w sieci organizacji i uzyskiwanie dostępu do danych poufnych.

Zagrożenie wewnętrzne

Zagrożenie wewnętrzne to cyberzagrożenie, które pochodzi z organizacji. Zagrożenia wewnętrzne występują, gdy obecni lub byli pracownicy, partnerzy, wykonawcy lub dostawcy powodują naruszenie danych poufnych i systemów – umyślnie lub nieumyślnie.

Przenikanie uprawnień może prowadzić do naruszenia danych przez zagrożenia wewnętrzne. Złośliwi pracownicy wewnętrzni mogą niewłaściwie wykorzystywać uprawnienia dostępu do danych poufnych organizacji i naruszyć je. Jednak zagrożenia wewnętrzne nie zawsze są wynikiem umyślnego złośliwego działania. Niedbali pracownicy mogą nieumyślnie naruszyć dane poufne organizacji, stając się celem ataków wyłudzających informacje, które umożliwiają cyberprzestępcom dostęp do poufnych systemów i danych.

Brak zgodności z przepisami

Przenikanie uprawnień to zagrożenie dla bezpieczeństwa, które może prowadzić do naruszenia danych i ujawnienia danych poufnych organizacji. Organizacje muszą przestrzegać ram zgodności z obowiązującymi przepisami i standardami branżowymi, które chronią dane poufne. Zachowanie zgodności z przepisami, takimi jak HIPAA, RODO, SOX i FDDC, wymaga określonego zarządzania i audytu kont uprzywilejowanych użytkowników w organizacjach. Przenikanie uprawnień uniemożliwia organizacjom przestrzeganie takich przepisów.

Jak zapobiegać przenikaniu uprawnień

Organizacje mogą chronić dane poufne i zapobiegać przenikaniu uprawnień, stosując następujące zasady.

Wymuszanie dostępu z najniższym poziomem uprawnień

Najlepszym sposobem na zapobieganie przenikaniu uprawnień jest wymuszanie dostępu z najniższym poziomem uprawnień. Dostęp z najniższym poziomem uprawnień to koncepcja cyberbezpieczeństwa, która przyznaje użytkownikom dostęp do sieci wyłącznie w zakresie niezbędnym do wykonywania przydzielonych zadań. Zapobiega dostępowi użytkowników do zasobów, których nie potrzebują i ogranicza możliwości wykorzystania tych zasobów przez użytkowników.

Dostęp z najniższym poziomem uprawnień może zapobiec przenikaniu uprawnień, zmniejszając powierzchnię ataku organizacji i utrudniając cyberprzestępcom naruszenie całej sieci. W przypadku naruszenia organizacji atakujący nie będzie mógł poruszać się w sieci i zostanie ograniczony do uprawnień naruszonego konta.

Wdrożenie kontroli dostępu opartej na rolach

Kontrola dostępu oparta na rolach (RBAC) określa role i uprawnienia w celu ograniczenia dostępu do systemów wyłącznie do upoważnionych użytkowników. Określa uprawnienia do określonych danych poufnych i systemów w oparciu o to, kto powinien uzyskać do nich dostęp, w jakim celu i na jak długo. Następnie RBAC określa rolę każdego z członków organizacji i poziom dostępu niezbędny do wykonywania pracy.

RBAC ogranicza dostęp poszczególnych użytkowników do systemów i danych do minimalnego poziomu wymaganego do wykonania przydzielonych zadań. Rola użytkownika określa poziom przyznanego mu dostępu do sieci. Użytkownicy nie powinni mieć dostępu do zasobów niezwiązanych z przypisanymi zadaniami, a przyznany dostęp do zasobów powinien podlegać ograniczeniom.

Przyjmij podejście zero-trust

Zero-trust to ramy bezpieczeństwa, które eliminują bezwarunkowe zaufanie, wymagając ciągłej i drobiazgowej weryfikacji wszystkich użytkowników oraz urządzeń i ściśle ograniczają dostęp do systemów sieciowych oraz danych. Zasada zero-trust nie skupia się na lokalizacji logowania użytkowników, ale na ich tożsamości.

Trzy podstawowe elementy zasady zero-trust to:

1. Zakładaj naruszenie: w przeciwieństwie do zaufania wszystkim użytkownikom, którzy próbują uzyskać dostęp do sieci organizacji, zasada zero-trust zakłada, że każdy użytkownik może stać się ofiarą naruszenia i spowodować naruszenie bezpieczeństwa.
2. Drobiazgowa weryfikacja: zasada zero-trust wymaga od wszystkich użytkowników i urządzeń ciągłego potwierdzania tożsamości.
3. Przyznanie minimalnych uprawnień: po uzyskaniu dostępu do sieci organizacji użytkownicy są ograniczeni do minimalnego poziomu dostępu do sieci niezbędnego do wykonywania zadań.

Wdrażając zasadę zero-trust, organizacje mogą zapobiegać przenikaniu uprawnień, zapewniając dostęp z najniższym poziomem uprawnień, co przyczynia się do zmniejszenia powierzchni ataku. Zasada zero-trust utrudnia cyberprzestępcom uzyskanie nieautoryzowanego dostępu do sieci organizacji i poruszanie się w niej.

Wykorzystanie rozwiązania PAM

Rozwiązanie PAM umożliwia organizacjom łatwe wdrożenie dostępu z najniższym poziomem uprawnień, zapewniając pełny wgląd w całą infrastrukturę danych i kontrolę nad nimi. PAM umożliwia organizacjom sprawdzenie, kto uzyskuje dostęp do sieci, aplikacji, serwerów i urządzeń. Rozwiązanie PAM ułatwia zarządzeniem uprawnieniami użytkowników w organizacji. Organizacje mogą kontrolować poziom uprawnień każdego użytkownika, dostęp do określonych kont i bezpieczeństwo haseł kont uprzywilejowanych. Rozwiązania PAM pomagają usprawnić działanie i zwiększyć bezpieczeństwo organizacji. Organizacje mogą łatwo zarządzać uprawnieniami i zapobiegać przenikaniu uprawnień.

Regularne audyty uprawnień

Organizacje muszą regularnie przeprowadzać audyt uprawnień, aby zapobiec przenikaniu uprawnień. Konieczna jest weryfikacja uprawnień, gwarantująca przyznanie użytkownikom uprawnień niezbędnych do wykonywania zadań i usuwanie uprawnień, których nie potrzebują. Audyt uprawnień ułatwia usunięcie starszych kont, które nie wymagają już dostępu do określonych zasobów. Rozwiązanie PAM umożliwia organizacjom łatwe prowadzenie audytu uprawnień.

Wykorzystaj rozwiązanie Keeper®, aby zapobiec przenikaniu uprawnień

Najlepszym sposobem na zapobieganie przenikaniu uprawnień jest wykorzystanie rozwiązania PAM. Rozwiązanie PAM umożliwia organizacjom wdrożenie zasady dostępu z najniższym poziomem uprawnień i łatwe zarządzanie uprawnieniami użytkowników. Użycie rozwiązania PAM umożliwia organizacjom wgląd w uprawnienia użytkowników oraz w sposób ich wykorzystania. Ułatwia przeprowadzanie audytu uprawnień i zapobieganie przenikaniu uprawnień.

KeeperPAM™ to rozwiązanie do zarządzania uprzywilejowanym dostępem, które ułatwia organizacjom uzyskanie pełnego wglądu, zapewnienie bezpieczeństwa i kontrolę nad wszystkimi uprzywilejowanymi użytkownikami na każdym urządzeniu. Łączy takie elementy, jak Keeper Enterprise Password Manager (EPM), Keeper Secrets Manager® (KSM) i Keeper Connection Manager® (KCM), ułatwiając zarządzanie uprzywilejowanym dostępem.

Poproś o demo rozwiązania KeeperPAM, aby zapobiec przenikaniu uprawnień w organizacji.