Największe wyzwania związane z zarządzaniem kontami uprzywilejowanymi oraz sposoby ich przezwyciężenia

Konta uprzywilejowane zapewniają dostęp do najbardziej poufnych danych i systemów organizacji. Najczęstsze wyzwania związane z zarządzaniem kontami uprzywilejowanymi obejmują brak widoczności, niespójne zasady kontroli dostępu, słabe praktyki zarządzania hasłami oraz nieodpowiednie plany reagowania na incydenty.

Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, jakie jest siedem typowych wyzwań związanych z zarządzaniem kontami uprzywilejowanymi w organizacjach oraz jak je przezwyciężyć za pomocą rozwiązania PAM.

1. Brak widoczności oraz kontroli nad kontami uprzywilejowanymi

Wraz z rozwojem organizacji zarządzanie kontami uprzywilejowanymi staje się coraz trudniejsze. Brak scentralizowanego systemu może pozbawić zespoły IT wglądu w konta i kontroli nad dostępem do poufnych danych i systemów. Udostępniane dane uwierzytelniające w środowiskach lokalnych oraz niejednolite poziomy dostępu w środowiskach chmury utrudniają egzekwowanie zasad bezpieczeństwa. Brak widoczności i kontroli nad takimi kontami zwiększa ryzyko kradzieży danych uwierzytelniających, zagrożeń wewnętrznych oraz przemieszczania się w obrębie sieci, jeśli nieautoryzowany dostęp pozostanie niewykryty.

Jak pokonać te wyzwania?

Organizacje mogą uzyskać kontrolę nad kontami uprzywilejowanymi za pomocą scentralizowanego rozwiązania PAM, takiego jak KeeperPAM®. KeeperPAM zapewnia pełną widoczność oraz kontrolę, wymagając zatwierdzania procesów roboczych oraz śledzenia aktywności kont uprzywilejowanych. Regularne audyty i ciągłe monitorowanie są ważne dla zapewnienia odpowiednich uprawnień oraz wykrywania podejrzanych zachowań.

2. Niespójne zasady kontroli dostępu

Wiele organizacji ma trudności ze spójnym stosowaniem zasad kontroli dostępu, co prowadzi do nadawania użytkownikom nadmiernych lub niewystarczających uprawnień. Różne zasady dostępu w różnych zespołach utrudniają zespołom ds. bezpieczeństwa egzekwowanie zasad, co wiąże się z ryzykiem niezgodności z ogólnym rozporządzeniem o ochronie danych (RODO), ustawą o przenoszeniu i rozliczalności ubezpieczeń zdrowotnych (HIPAA) oraz ustawą Sarbanes-Oxley (SOX). Takie niespójności mogą również spowodować niepotrzebny stały dostęp dla uprzywilejowanych użytkowników, zwiększając ryzyko niewłaściwego wykorzystania lub zagrożeń wewnętrznych.

Jak pokonać te wyzwania?

Organizacje mogą ograniczyć ryzyko związane z niespójnymi zasadami kontroli dostępu poprzez egzekwowanie zasady najniższego poziomu uprawnień (PoLP), która zapewnia użytkownikom wyłącznie niezbędny dostęp. PoLP ogranicza uprzywilejowany dostęp i uprawnienia administracyjne. Kontrola dostępu oparta na rolach (RBAC) powinna być również egzekwowana w celu standaryzacji dostępu w różnych systemach poprzez przypisywanie dostępu na podstawie funkcji, a nie konkretnych osób.

Aby wzmocnić kontrolę dostępu, organizacje powinny korzystać z zarządzania podwyższaniem uprawnień uprzywilejowanych i delegowaniem (PEDM), które umożliwia podwyższenie uprawnień tylko upoważnionym użytkownikom w razie potrzeby. PEDM wymusza dostęp typu just-in-time (JIT) oraz minimalizuje ryzyko związane z ciągłym uprzywilejowanym dostępem, umożliwiając użytkownikom tymczasowe podwyższenie uprawnień w razie potrzeby. Kluczowym aspektem PEDM jest wykorzystanie efemerycznych kont, które zapewniają tymczasowy, podwyższony dostęp do określonego zadania poprzez tworzenie zupełnie nowych kont tymczasowych – bez podwyższania uprawnień istniejących kont. Po ukończeniu zadania tymczasowe konto jest automatycznie usuwane, aby zapobiec ciągłemu dostępowi do danych poufnych.

Nawet przy wdrożeniu mechanizmów kontroli, takich jak zasada najniższego poziomu uprawnień (PoLP), kontrola dostępu oparta na rolach (RBAC) oraz zarządzanie podwyższaniem uprawnień uprzywilejowanych i delegowaniem (PEDM), wymagania dotyczące dostępu zmieniają się wraz z upływem czasu i pojawieniem się nowych zagrożeń bezpieczeństwa. Regularne przeglądy dostępu są kluczowe dla dostosowania uprawnień w związku ze zmianą ról lub ewolucją zagrożeń bezpieczeństwa, zmniejszając nadmierne uprawnienia oraz zapewniając zgodność.

3. Słabe praktyki w zakresie zarządzania hasłami

Wiele organizacji nie stosuje silnych praktyk w zakresie zarządzania hasłami. Słabe, ponownie używane i źle zarządzane hasła – oraz przechowywanie haseł w niezaszyfrowanych dokumentach – zwiększają ryzyko ataków polegających na wypychaniu danych uwierzytelniających, ataków związanych z oprogramowaniem wymuszającym okup oraz naruszeń danych.

Jak pokonać te wyzwania?

Według raportu 2024 Verizon Data Breach Investigations Report 75% cyberprzestępców zazwyczaj atakuje konta uprzywilejowane z naruszonymi słabymi hasłami, dlatego organizacje muszą stosować dobre praktyki w zakresie zarządzania hasłami. Zamiast przechowywać dane uwierzytelniające w niezaszyfrowanych dokumentach, należy korzystać z rozwiązania PAM z zaszyfrowanym magazynem haseł i automatyczną rotacją haseł. Same silne hasła nie są wystarczające do ochrony kont uprzywilejowanych, dlatego należy wymusić uwierzytelnianie wieloskładnikowe (MFA) w organizacji, aby zapewnić dodatkową warstwę zabezpieczeń. Należy również egzekwować silne zasady dotyczące haseł, takie jak długie i złożone hasła, zapobieganie ponownemu wykorzystaniu haseł, planowanie zautomatyzowanej rotacji haseł oraz przeprowadzanie regularnych audytów haseł w celu identyfikacji słabych lub wyciekających danych uwierzytelniających.

4. Brak skutecznego monitorowania sesji

Organizacje, które nie monitorują skutecznie sesji uprzywilejowanych, narażają się na poważne zagrożenia dla bezpieczeństwa, takie jak naruszenia danych oraz zagrożenia wewnętrzne. Niemonitorowana aktywność, taka jak nieautoryzowane zmiany lub instalacja złośliwego oprogramowania, może pozostać niewykryta. Dzienniki sesji mają kluczowe znaczenie dla badania cyberataków oraz ułatwiają identyfikację przyczyny ataku, odpowiedzialnych stron oraz naruszonych danych. Bez nich organizacje nie mogą odpowiednio ocenić naruszeń bezpieczeństwa.

Jak pokonać te wyzwania?

Organizacje powinny wdrożyć monitorowanie w czasie rzeczywistym, rejestrowanie sesji oraz scentralizowane śledzenie, aby ograniczyć ryzyko związane z niemonitorowanymi uprzywilejowanymi sesjami. Monitorowanie w czasie rzeczywistym powiadamia zespoły do spraw bezpieczeństwa o podejrzanej aktywności, co umożliwia szybkie reagowanie. Organizacje powinny zintegrować monitorowanie sesji z zarządzaniem informacjami i zdarzeniami zabezpieczeń (SIEM), aby scentralizować śledzenie zdarzeń oraz zwiększyć bezpieczeństwo poprzez wykrywanie nietypowych prób logowania, podwyższenia uprawnień lub nieautoryzowanego dostępu w różnych narzędziach bezpieczeństwa. Alerty w czasie rzeczywistym wprowadzane do SIEM umożliwiają szybszą identyfikację oraz ocenę incydentów związanych z bezpieczeństwem w organizacji, co poprawia reagowanie na incydenty.

5. Trudności w zarządzaniu dostępem dostawców zewnętrznych

Udzielenie dostawcom zewnętrznym dostępu do kont uprzywilejowanych stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa. Dostawcy zewnętrzni z podwyższonymi uprawnieniami wymagają ścisłej kontroli oraz monitorowania, aby zapobiec naruszeniom danych uwierzytelniających. Na przykład niektórzy dostawcy mogą potrzebować tymczasowego dostępu, podczas gdy inni mogą udostępniać dane uwierzytelniające całemu zespołowi. Tymczasowy dostęp lub udostępniane dane uwierzytelniające zmniejszają widoczność, co utrudnia śledzenie aktywności oraz rozliczanie dostawców za niewłaściwe wykorzystanie.

Jak pokonać te wyzwania?

Aby ograniczyć ryzyko związane z dostawcami zewnętrznymi, należy wdrożyć dostęp Just-in-Time (JIT), przyznając uprzywilejowany dostęp wyłącznie w razie potrzeby i automatycznie go cofając później. Ogranicza to narażenie oraz zmniejsza ryzyko nieautoryzowanego dostępu. Organizacje muszą również monitorować aktywność dostawców, szczegóły dostępu do dzienników oraz regularnie przeglądać dostęp w celu wykrycia zagrożeń dla bezpieczeństwa, wymuszania odpowiedzialności oraz szybkiego reagowania na incydenty.

6. Nieodpowiednie plany reagowania na incydenty i odzyskiwania sprawności

W wielu organizacjach pojawia się panika w przypadku naruszenia uprzywilejowanego konta ze względu na brak jasnych planów reagowania na incydenty, co prowadzi do opóźnień w działaniach, większych szkód oraz wydłużenia czasu odzyskiwania sprawności systemów. Brak takiego planu może w organizacjach prowadzić do trudności z identyfikacją odpowiedzialnych stron lub oceną skali naruszenia. Opóźnione reakcje umożliwiają cyberprzestępcom podwyższenie uprawnień lub zakłócanie operacji, co utrudnia powstrzymanie naruszenia oraz zwiększa potencjalne szkody.

Jak pokonać te wyzwania?

Organizacje powinny przygotować się na niewłaściwe wykorzystanie konta uprzywilejowanego, tworząc przejrzysty plan reagowania na incydenty, który określa role, działania reagowania oraz procedury ograniczania. Regularne ćwiczenia ułatwiają zespołom ds. bezpieczeństwa szybkie reagowanie na incydenty, natomiast symulacje pozwalają mierzyć ich skuteczność. Szczegółowe dzienniki aktywności na kontach uprzywilejowanych należy bezpiecznie przechowywać na potrzeby analizy incydentów oraz wzmocnienia kontroli dostępu.

7. Trudności ze skalowaniem rozwiązań PAM dla rozwijających się organizacji

Wraz z rozwojem organizacji ręczne zarządzanie kontami uprzywilejowanymi zwiększa zagrożenia dla bezpieczeństwa oraz ryzyko błędów ludzkich. Śledzenie dostępu do danych poufnych staje się trudniejsze, co prowadzi do przeoczeń i nadmiernych uprawnień. Rozwiązania PAM starszej generacji, często przeznaczone dla środowisk lokalnych, mają trudności ze skalowaniem w złożonych środowiskach hybrydowych lub chmurowych, co utrudnia wdrożenie zautomatyzowanego, skalowalnego rozwiązania do monitorowania kont uprzywilejowanych.

Jak pokonać te wyzwania?

Organizacje potrzebują skalowalnego rozwiązania PAM (Privileged Access Management) do zarządzania kontami uprzywilejowanymi w rozrastających się środowiskach. Idealne rozwiązanie rozwija się wraz z organizacją i obsługuje infrastruktury lokalne, chmurowe oraz hybrydowe, zapewniając scentralizowane zarządzanie oraz automatyzację przydzielania i wycofywania kont. Zmniejsza to ryzyko błędów ludzkich, opóźnień w reakcji oraz luk w zabezpieczeniach. Inwestycja w chmurowe rozwiązanie PAM zapewnia skalowalność oraz płynną integrację z rozrastającymi się środowiskami chmurowymi.

Pokonaj typowe problemy związane z kontami uprzywilejowanymi za pomocą KeeperPAM.

Należy wdrożyć KeeperPAM w organizacji, aby przezwyciężyć te typowe wyzwania związane z kontami uprzywilejowanymi. KeeperPAM zapewnia dostęp JIT, zautomatyzowaną rotację haseł, monitorowanie uprzywilejowanych sesji oraz płynną integrację, aby zapewnić pełną kontrolę nad kontami uprzywilejowanymi oraz pełny wgląd w konta uprzywilejowane. Eliminacja błędów ludzkich oraz egzekwowanie dostępu na zasadzie najniższych uprawnień za pomocą KeeperPAM może zmniejszyć zagrożenia dla bezpieczeństwa organizacji oraz poprawić zgodność z wymogami regulacyjnymi.

Już dziś zamów demo KeeperPAM, aby zabezpieczyć konta uprzywilejowane i uniknąć typowych problemów związanych z zarządzaniem nimi.