Jak zabezpieczyć zdalny dostęp dostawców w sektorze finansowym

Instytucje finansowe w dużym stopniu polegają na zewnętrznych dostawcach, takich jak procesory płatności, dostawcy platform bankowych i integracje fintech, aby utrzymać wydajność operacyjną. W rzeczywistości, według Verizon’s 2025 Data Breach Investigations Report, 30% naruszeń danych obejmowało stronę trzecią, w tym dostawców z bezpośrednim zdalnym dostępem do systemów finansowych. Ponieważ środowiska stają się bardziej rozproszone i obsługują pracę zdalną, zarządzanie dostępem dostawców stało się nowoczesnym wyzwaniem bezpieczeństwa. Tradycyjne metody, takie jak wirtualne sieci prywatne (VPN) i współdzielone dane uwierzytelniające, często zapewniają szeroki dostęp do krytycznych systemów, znacznie rozszerzając powierzchnię ataku. Dostawcy zazwyczaj wymagają dostępu do tych systemów, jednak bez odpowiednich kontroli ten dostęp może narazić organizacje na kradzież danych uwierzytelniających, zagrożenia wewnętrzne i naruszenia zgodności. Zabezpieczenie zdalnego dostępu dostawców w usługach finansowych wymaga egzekwowania dostępu o najmniejszych uprawnieniach, wyeliminowania stałego dostępu i przyjęcia podejścia zero-trust dla każdej sesji.

Proszę czytać dalej, aby poznać osiem sposobów na zabezpieczenie zdalnego dostępu dostawców oraz dowiedzieć się, w jaki sposób może w tym pomóc aplikacja Keeper^®.

1. Wymuszenie dostępu o najmniejszych uprawnieniach

Dostawcy powinni mieć dostęp tylko do systemów i danych, których potrzebują do wykonania swoich zadań. Przyznanie szerokiego dostępu dostawców stwarza niepotrzebne zagrożenia dla bezpieczeństwa i zwiększa potencjalny wpływ naruszenia danych. Na przykład, główny dostawca bankowy przeprowadzający konserwację systemu przetwarzania pożyczek nie potrzebuje dostępu do niepowiązanych rejestrów klientów lub platform transakcyjnych. Ograniczenie dostępu dostawcy tylko do niezbędnych systemów gwarantuje, że w przypadku naruszenia danych uwierzytelniających dostawcy cyberprzestępcy nie mogą poruszać się bocznie po sieci ani uzyskać dostępu do innych poufnych danych.

Poprzez egzekwowanie dostępu o najmniejszych uprawnieniach, instytucje finansowe mogą zmniejszyć wpływ zagrożonych danych uwierzytelniających i zapobiec eskalacji uprawnień w krytycznych systemach. W środowiskach finansowych, gdzie nawet ograniczony dostęp może narazić na utratę ogromnych ilości poufnych danych klientów lub systemów transakcyjnych, egzekwowanie dostępu o najmniejszych uprawnieniach jest kluczowe.

2. Eliminacja stałych uprawnień za pomocą dostępu Just-In-Time (JIT)

Zespoły bezpieczeństwa nigdy nie powinny zapewniać dostawcom stałego dostępu do krytycznych systemów, poufnych danych lub infrastruktury handlowej. Stały dostęp stwarza stałe ryzyko, ponieważ aktywne dane uwierzytelniające mogą być wykorzystywane jeszcze długo po zakończeniu pracy dostawcy. Na przykład, jeśli dostawca potrzebuje rozwiązać problem z platformą handlową, powinien otrzymać tymczasowy dostęp Just-in-Time (JIT) tylko na czas potrzebny do wykonania zadania. Po rozwiązaniu problemu dostęp dostawcy powinien zostać automatycznie cofnięty, aby upewnić się, że nie pozostały żadne uprawnienia.

3. Zmniejszenie ryzyka ujawnienia danych uwierzytelniających

Pracownicy i dostawcy nigdy nie powinni udostępniać danych uwierzytelniających, kluczy API ani innych tajnych danych za pośrednictwem e-maili, platform komunikacyjnych czy arkuszy kalkulacyjnych. W środowiskach finansowych ujawnione dane uwierzytelniające mogą prowadzić do nieautoryzowanego dostępu, oszustwa lub naruszenia danych klientów. Aby zmniejszyć to ryzyko, wszystkie dane uwierzytelniające należy przechowywać w zaszyfrowanym sejfie, który wymusza dostęp oparty na rolach, rejestruje wszystkie przypadki użycia i pośredniczy w dostępie bez ujawniania użytkownikowi danych uwierzytelniających. Na przykład dostawca wymagający tymczasowego dostępu do finansowej bazy danych powinien łączyć się za pośrednictwem sejfu przy użyciu dostępu ograniczonego czasowo, przy czym dane uwierzytelniające są obracane automatycznie po zakończeniu sesji, aby zapobiec niewłaściwemu użyciu.

4. Wymóg uwierzytelniania wieloskładnikowego (MFA)

Uwierzytelnianie wieloskładnikowe (MFA) powinno być egzekwowane dla wszystkich logowań pracowników i dostawców, w szczególności kont uprzywilejowanych. W środowisku finansowym same przejęcia danych uwierzytelniających nigdy nie powinny być wystarczające do dostępu do platform płatniczych czy baz danych klientów. Bez uwierzytelniania wieloskładnikowego skradzione dane uwierzytelniające mogą zapewnić cyberprzestępcom dostęp do krytycznych systemów, zwiększając ryzyko oszustw i naruszeń danych.

Instytucje finansowe powinny również rozszerzyć MFA na systemy, które natywnie go nie obsługują, w tym starsze podstawowe platformy bankowe i przestarzałe systemy transakcyjne, które obsługują dane finansowe. Zastosowanie MFA zarówno w starszej, jak i nowoczesnej infrastrukturze pomaga wzmocnić bezpieczeństwo w złożonych środowiskach hybrydowych i lepiej chronić punkty dostępu dostawców przed nieautoryzowanym dostępem.

5. Monitorowanie i rejestrowanie wszystkich sesji sprzedawcy

Zespoły ds. bezpieczeństwa muszą mieć pełny wgląd w aktywność dostawców poprzez śledzenie, do których systemów uzyskano dostęp, kiedy to nastąpiło i jakie działania zostały podjęte. Ten poziom nadzoru jest niezbędny w środowiskach finansowych, w których dostawcy wchodzą w interakcje z krytycznymi systemami, takimi jak platformy przetwarzania płatności i infrastruktura handlowa. Monitorowanie i nagrywanie sesji uprzywilejowanych w czasie rzeczywistym zapewniają tę widoczność, rejestrując aktywność dostawcy w miarę jej trwania. Dzięki temu zespoły bezpieczeństwa mogą natychmiast wykrywać podejrzane działania, interweniować w razie potrzeby i zachować odpowiedzialność. Na przykład monitorowanie sesji może ujawnić próby zmiany logów transakcji lub eksportu wrażliwych danych finansowych. Nagrywanie sesji dostawców wspiera również spełnianie wymagań zgodności i audytu.

6. Zapobieganie ruchom poziomym w obrębie systemów finansowych

Jeśli dane uwierzytelniające dostawców zostaną naruszone, cyberprzestępcy mogą wykorzystać je do dostępu do innych systemów i poruszać się lateralnie przez sieć. Ten rodzaj ruchu bocznego może szybko eskalować, zamieniając drobne naruszenie w poważny incydent, który wpływa na dane finansowe klientów na dużą skalę. Jednym z największych zagrożeń w środowiskach finansowych jest cyberprzestępca przechodzący od systemu dostępnego dla dostawcy do krytycznej infrastruktury bankowej lub przetwarzania płatności. Aby zmniejszyć ryzyko ruchu bocznego, instytucje finansowe powinny ograniczyć dostęp dostawców tylko do konkretnych systemów, których potrzebują. Zamiast przyznawać dostawcom dostęp do całej sieci, zespoły bezpieczeństwa powinny przyznać dostawcom dostęp za pomocą bezpiecznych metod opartych na sesjach. Ograniczenie dostępu w ten sposób pomaga powstrzymać zagrożenia i zmniejszyć możliwości ruchu bocznego.

7. Scentralizowana kontrola dostępu

Bez scentralizowanej kontroli dostępu, dostęp dostawców jest często rozproszony na kilka odłączonych narzędzi i systemów, co utrudnia egzekwowanie zasad i monitorowanie aktywności. Centralizacja zarządzania dostępem zapewnia zespołom bezpieczeństwa lepszy wgląd w działalność uprzywilejowaną, pomaga egzekwować dostęp o najmniejszych uprawnieniach i zapewnia spójną kontrolę dostępu dostawców. Ten poziom przejrzystości jest niezbędny do spełnienia ścisłych standardów zgodności takich jak SOX, PCI DSS i GLBA, ponieważ audytorzy wymagają dowodu, że kontrola dostępu jest egzekwowana, a krytyczne systemy są chronione. Dla instytucji finansowych działających w UE lub obsługujących klientów europejskich, scentralizowana kontrola dostępu jest również wymagana na mocy rozporządzenia Digital Operational Resilience Act (DORA), które nakazuje udokumentowany nadzór nad dostępem zewnętrznych dostawców ICT.

8. Ustanowienie formalnego procesu offboardingu dostawców

Instytucje finansowe muszą dopilnować, aby dostęp dostawcy został natychmiast cofnięty, gdy przestanie być potrzebny do realizacji projektów lub systemów. Bez formalnego procesu offboardingu, nieaktywne konta dostawców i nieużywane dane uwierzytelniające mogą być przydatne dla cyberprzestępców. Skuteczny proces wycofywania dostawców powinien obejmować automatyczne cofanie dostępu, wyłączanie lub usuwanie kont dostawców, rotację wszelkich danych uwierzytelniających, do których dostawca miał dostęp, a także przeglądanie śladów inspekcji w celu uzyskania pewności, że nie wystąpiła żadna nieautoryzowana aktywność. Na przykład, jeśli dostawca zakończy projekt obejmujący dostęp do baz danych klientów lub systemów płatności, jego dostęp powinien zostać natychmiast odwołany, a wszystkie powiązane poświadczenia powinny podlegać rotacji. Zagwarantuje to, że nawet jeśli dane uwierzytelniające dostawcy zostaną naruszone lub ujawnione, nie będą mogły zostać wykorzystane do uzyskania dostępu do wrażliwych danych finansowych.

Jak Keeper zabezpiecza zdalny dostęp dla dostawców

Keeper zabezpiecza zdalny dostęp dostawcy, stosując zasady bezpieczeństwa zero-trust do każdej sesji uprzywilejowanej, co oznacza, że każde żądanie dostępu jest weryfikowane, żaden użytkownik nie jest domyślnie zaufany, a dane uwierzytelniające nigdy nie są widoczne dla dostawców na żadnym z etapów. Dzięki Keeper dane uwierzytelniające są bezpiecznie przechowywane w zaszyfrowanym sejfie i automatycznie obracane po każdej sesji, co gwarantuje, że nigdy nie są ujawniane dostawcom. W przypadku instytucji finansowych Keeper pomaga zapewnić, że dostawcy mają bezpieczny dostęp do krytycznych systemów, takich jak platformy płatnicze i bazy danych klientów, bez wprowadzania niepotrzebnych zagrożeń bezpieczeństwa.

Przyznanie dostępu ograniczonego czasowo bez ujawniania danych uwierzytelniających

Keeper wymusza dostęp JIT, umożliwiając dostawcom uzyskiwanie dostępu do krytycznych systemów tylko wtedy, gdy jest to konieczne, i tylko przez ograniczony czas. Sesje są uruchamiane bezpośrednio z sejfu Keeper, a ponieważ dostawcy nigdy nie widzą ani nie obsługują podstawowych danych uwierzytelniających, pomaga to zapobiec kradzieży danych uwierzytelniających i eliminuje stały dostęp.

Monitorowanie i nagrywanie każdej sesji w czasie rzeczywistym

Cała aktywność dostawcy jest śledzona poprzez monitorowanie i nagrywanie sesji w czasie rzeczywistym, w tym rejestrowanie naciśnięć klawiszy i nagrywanie ekranu. Instytucje finansowe powinny przed wdrożeniem zweryfikować, czy praktyki rejestrowania sesji są zgodne z obowiązującymi przepisami dotyczącymi zatrudnienia i prywatności w ich jurysdykcjach operacyjnych. Ta funkcja zapewnia pełny wgląd w działania podejmowane podczas sesji dostawcy i może być zintegrowana z narzędziami zarządzania informacjami i zdarzeniami bezpieczeństwa (SIEM) w celu scentralizowanego monitorowania. Dzięki KeeperAI zespoły bezpieczeństwa mogą automatycznie analizować aktywność sesji w miarę jej występowania i identyfikować podejrzane zachowania w czasie rzeczywistym. Nagrania sesji zapewniają również pełną ścieżkę dowodową do celów analizy kryminalistycznej po incydencie.

Zapobieganie ruchowi bocznemu dzięki bezpieczeństwu typu zero-trust

Keeper korzysta z połączeń bramowych wyłącznie w celu zapewnienia bezpiecznego zdalnego dostępu bez konieczności stosowania reguł zapory przychodzącej lub bezpośredniej ekspozycji sieci. Ograniczając dostęp dostawców do określonych zasobów i eliminując bezpośredni dostęp do sieci, Keeper pomaga zapobiegać nieautoryzowanym użytkownikom w przemieszczaniu się lateralnym w systemach finansowych. Dzięki KeeperDB dostęp do baz danych jest dodatkowo zabezpieczony, ponieważ dostawcy mogą zarządzać bazami danych bezpośrednio ze swojego sejfu Keeper w odizolowanym środowisku. Zapewnia to ukrycie danych uwierzytelniających, aktywność jest w pełni rejestrowana, a dostawcy nie mogą tworzyć dodatkowych ścieżek do ruchu bocznego.

Wspieranie zgodności ze szczegółowymi ścieżkami audytu

Keeper generuje szczegółowe rejestry audytu oraz nagrania sesji, które organizacje mogą wykorzystać jako dowód spełnienia standardów regulacyjnych, w tym SOX, PCI DSS, GLBA i DORA. Dzięki automatycznemu raportowaniu i pełnemu wglądowi w dostęp dostawców instytucje finansowe mogą wykazać zgodność z przepisami, uprościć audyt i zapewnić konsekwentne egzekwowanie szczegółowych kontroli dostępu.

Zarządzanie zdalnym dostępem dostawców za pomocą Keeper

Zapewnienie zdalnego dostępu do dostawców jest kluczowe dla nowoczesnych instytucji finansowych, które chcą chronić swoje kluczowe systemy, utrzymać zaufanie klientów i spełnić wymogi regulacyjne. Dostęp dostawców musi być starannie i nieustannie monitorowany oraz audytowany, aby zapobiec nadużyciu danych uwierzytelniających i zapewnić zgodność z rygorystycznymi wymogami, takimi jak SOX, PCI DSS i GLBA.

Pojedyncze naruszone konto dostawcy może skutkować karami regulacyjnymi, obowiązkiem powiadamiania klientów i trwałym uszczerbkiem na reputacji. Keeper oferuje bankom i instytucjom finansowym rozwiązanie PAM (Privileged Access Management) oparte na zasadzie zero-trust, opracowane z myślą o sprostaniu współczesnym wyzwaniom bezpieczeństwa. Łącząc zabezpieczenia typu zero-trust z architekturą typu zero-knowledge, Keeper gwarantuje, że dostawcy nigdy nie mają dostępu do danych uwierzytelniających, każda sesja jest weryfikowana, a cała aktywność jest w pełni audytowalna.

Warto już dziś poprosić o wersję demonstracyjną KeeperPAM, aby dowiedzieć się, jak bezpiecznie zarządzać dostępem dostawców, nie narażając bezpieczeństwa ani zgodności z przepisami.