PAM 
Można traktować scentralizowany sejf jako autorytatywne źródło każdej tajnej danej, jednak takie dane mogą niepostrzeżenie utracić synchronizację, gdy są kopiowane do chmurowych magazynów tajnych danych, potoków...
Zaktualizowano 31 sierpnia 2026 r.
Zarządzanie dostępem uprzywilejowanym (PAM) jest częścią zarządzania tożsamością i dostępem (IAM). Obejmuje kontrolę dostępu użytkowników pracujących z najbardziej wrażliwymi systemami i danymi organizacji, m.in. pracowników IT, bezpieczeństwa informacji i DevOps. PAM służy między innymi do egzekwowania zasady najmniejszych uprawnień, zgodnie z którą użytkownicy otrzymują jedynie taki dostęp do systemów i danych, jaki jest niezbędny do wykonywania ich obowiązków.
Tradycyjnie PAM skupiało się na uprzywilejowanym dostępie osób. Jednak wraz z wdrażaniem sztucznej inteligencji i automatyzacji w organizacjach musi ono obejmować również użytkowników maszynowych. Cyberataki są coraz częstsze, intensywniejsze i bardziej dotkliwe finansowo, dlatego coraz więcej organizacji uzupełnia swoje środowisko zabezpieczeń o rozwiązania PAM. Przy tak dużej liczbie konkurencyjnych produktów PAM ocena dostępnych opcji i wybór odpowiedniego rozwiązania mogą jednak sprawiać trudności.
Poniżej przedstawiono dziewięć najważniejszych funkcji zarządzania dostępem uprzywilejowanym, które są rzeczywiście potrzebne do ochrony Państwa organizacji.
1. Zabezpieczenia chmurowe oparte na modelach zero-trust i zero-knowledge
Choć współczesne organizacje przechowują i przetwarzają dane w dużej mierze, a niekiedy wyłącznie, w chmurze, wiele „nowoczesnych” produktów PAM powstało z myślą o infrastrukturze lokalnej, a funkcje chmurowe dodano do nich później na siłę. Produkty PAM, które nie powstały w chmurze, nie korzystają w pełni z jej możliwości, takich jak automatyczne zwiększanie i zmniejszanie zasobów zależnie od potrzeb (autoskalowanie), zabezpieczenia zero-trust i szyfrowanie zero-knowledge.
Produkty niezgodne z modelem zero knowledge są z natury mniej bezpieczne, ponieważ dostawca usługi ma dostęp do poufnych danych użytkowników. Dostawcy, którzy nie stosują modelu zero-knowledge, przechowują dane w postaci możliwej do odczytania lub dysponują możliwością odszyfrowania danych użytkowników. W razie włamania do ich systemów atakujący mogą uzyskać dostęp do tych poufnych danych. Natomiast dostawcy stosujący model zero-knowledge nie mogą odczytać danych użytkownika – nawet w razie naruszenia bezpieczeństwa – ponieważ dane są zaszyfrowane, a klucze ma wyłącznie użytkownik.
Szyfrowanie zero-knowledge chroni poufne dane użytkowników nie tylko przed atakującymi z zewnątrz i osobami wewnątrz organizacji działającymi w złej wierze, lecz także przed dostępem państwowych organów regulacyjnych. Dane przechowywane przez dostawcę podlegają miejscowym przepisom i mogą być udostępniane lub monitorowane bez zgody użytkownika. Władze państwowe lub organy regulacyjne mogą żądać dostępu do danych użytkowników. Firma niestosująca szyfrowania zero-knowledge może zostać zobowiązana prawem do przekazania danych użytkowników w odpowiedzi na takie żądanie. Organizacja stosująca szyfrowanie zero-knowledge nie jest w stanie spełnić takich żądań, ponieważ po prostu nie ma możliwości odszyfrowania danych użytkowników.
Model zero knowledge buduje ponadto zaufanie między dostawcami usług a ich klientami. Organizacje muszą mieć zaufanie do tego, że dostawca usług odpowiedzialnie przetwarza i chroni ich dane.
W środowisku zero-knowledge łatwiej o takie zaufanie, ponieważ dostawca usługi nie ma dostępu do poufnych informacji użytkowników – niezależnie od okoliczności.
Jak platforma KeeperPAM oparta na modelach zero-trust i zero-knowledge odpowiada na potrzeby środowisk chmurowych
W przeciwieństwie do wielu naszych konkurentów KeeperPAM® nie jest rozwiązaniem lokalnym, do którego dopiero później dodano funkcje chmurowe. KeeperPAM powstało w chmurze i z myślą o chmurze, z wykorzystaniem architektury bezpieczeństwa zero-knowledge firmy Keeper. Oznacza to, że hasła, pliki i inne dane przechowywane w sejfie Keeper Vault może przeglądać wyłącznie użytkownik końcowy – nie może tego zrobić ani lokalny administrator, ani nawet pracownicy firmy Keeper. Infrastruktura Keeper pośredniczy w nawiązywaniu połączeń, a między przeglądarką użytkownika a infrastrukturą docelową tworzone są połączenia peer-to-peer z szyfrowaniem end-to-end.
2. Szczegółowa kontrola dostępu i egzekwowanie zasad
Szczegółowa kontrola dostępu pomaga organizacjom tworzyć bezpieczne, sprawnie działające środowisko zgodne z przepisami, ponieważ ogranicza dostęp użytkowników i systemów ściśle do niezbędnych zasobów. Zwykle stosuje się ją razem z kontrolą dostępu opartą na rolach (RBAC) oraz dostępem zgodnym z zasadą najmniejszych uprawnień (określanym także jako dostęp z uprawnieniami ograniczonymi do niezbędnego minimum, czyli JEP). Uprawnienia dostępu do systemów i danych wynikają wówczas z obowiązków pracownika, a ostatecznym celem jest zapewnienie użytkownikom dostępu wyłącznie do zasobów niezbędnych do pracy – i niczego więcej. Szczegółowa kontrola dostępu, RBAC oraz zasada najmniejszych uprawnień/JEP są fundamentami nowoczesnych środowisk bezpieczeństwa zero-trust, dlatego Państwa rozwiązanie PAM musi je obsługiwać.
Dostęp na żądanie (JIT) to kolejna istotna funkcja zapewniająca bezpieczeństwo dostępu uprzywilejowanego. JIT przyznaje użytkownikom lub systemom tymczasowy, ograniczony czasowo dostęp do zasobów, wyłącznie gdy jest on potrzebny do wykonania konkretnych zadań. Oznacza to, że dostęp jest:
- Przyznawany na żądanie: aktywowany na wniosek lub w wyniku określonego zdarzenia.
- Ograniczony czasowo: automatycznie odbierany po upływie ustalonego czasu lub zakończeniu zadania.
- Uzależniony od kontekstu: może uwzględniać takie warunki jak rola użytkownika, lokalizacja, urządzenie czy stan zabezpieczeń.
Przyznawanie dostępu tylko na czas, gdy jest potrzebny, oraz jego automatyczne odbieranie sprawiają, że JIT jest kluczowym krokiem w kierunku modelu braku stałych uprawnień (ZSP), w którym żaden użytkownik ani system nie ma stałego dostępu. Zasada ta nabiera szczególnego znaczenia, gdy organizacje rozszerzają PAM na tożsamości maszynowe.
Jak KeeperPAM zapewnia szczegółową kontrolę dostępu i egzekwuje zasadę braku stałych uprawnieńKeeperPAM umożliwia przyznawanie dostępu JIT do dowolnej infrastruktury lub systemu docelowego bez ujawniania danych uwierzytelniających. Po wygaśnięciu dostępu dane uwierzytelniające mogą zostać automatycznie poddane rotacji. Dzięki stosowaniu JIT oraz zasady najmniejszych uprawnień/JEP KeeperPAM ogranicza stałe uprawnienia, a tym samym podatności na zagrożenia i ryzyko wynikające z nadmiernego zakresu uprawnień. |
3. Zarządzanie sesjami, ich monitorowanie i nagrywanie
W zarządzaniu dostępem uprzywilejowanym zarządzanie sesjami, ich monitorowanie i nagrywanie to kluczowe funkcje, które zapewniają nadzór nad działaniami użytkowników uprzywilejowanych, kontrolę tych działań oraz ich rozliczalność. Dzięki tym funkcjom działania wykonywane za pomocą kont uprzywilejowanych są dokładnie śledzone, zapisywane w dziennikach i weryfikowane, co ogranicza ryzyko związane z rozszerzonym zakresem dostępu.
Zarządzanie sesjami polega na kontrolowaniu sesji użytkowników uprzywilejowanych, w tym na rozpoczynaniu, utrzymywaniu i kończeniu dostępu do wrażliwych systemów. Należy upewnić się, że Państwa rozwiązanie PAM oferuje następujące funkcje:
- Rozpoczynanie sesji: umożliwianie bezpiecznych połączeń z systemami docelowymi na określony czas.
- Kontrola dostępu: egzekwowanie podczas sesji zasad dotyczących m.in. ograniczeń czasowych czy korzystania z określonych urządzeń.
- Kończenie sesji: automatyczne zamykanie sesji w razie braku aktywności lub naruszenia zasad.
- Monitorowanie sesji: śledzenie na bieżąco działań użytkowników podczas sesji uprzywilejowanych. Umożliwia ono pracownikom IT i bezpieczeństwa obserwowanie wykonywanych czynności, często za pomocą pulpitów aktualizowanych w czasie rzeczywistym lub udostępniania ekranu.
- Nagrywanie sesji: zapisywanie i przechowywanie szczegółowych dzienników oraz, często, nagrań sesji uprzywilejowanych, które można odtwarzać podobnie jak filmy. Nagrania zazwyczaj obejmują m.in. naciśnięcia klawiszy, wykonane polecenia i wyświetlane ekrany.
Zarządzanie sesjami, ich monitorowanie i nagrywanie pomagają zapobiegać szkodliwym działaniom. Umożliwiają zespołom bezpieczeństwa interwencję po wykryciu podejrzanych lub niedozwolonych czynności podczas sesji uprzywilejowanej. Ograniczają zagrożenia wewnętrzne, zniechęcając do nadużywania uprawnień i dostarczając materiału dowodowego do analizy śledczej w razie wystąpienia incydentu. Zarządzanie sesjami, a zwłaszcza ich nagrywanie, ma również kluczowe znaczenie dla zapewnienia zgodności z przepisami. Wiele standardów branżowych i wymogów regulacyjnych (np. HIPAA (w USA), PCI DSS czy RODO) wymaga śledzenia i dokumentowania działań oraz sporządzania raportów dotyczących aktywności użytkowników uprzywilejowanych w celu ochrony poufnych danych.
Należy wybrać rozwiązanie PAM obsługujące tunelowanie i korzystanie z własnych narzędzi (Bring Your Own Tools, BYOT). Tunelowanie umożliwia bezpieczne kierowanie komunikacji ze zdalnymi systemami przez element pośredniczący lub serwer proxy oraz zarządzanie nią bez konieczności bezpośredniego dostępu do systemu docelowego. Ma to szczególne znaczenie w rozwiązaniach PAM: zapewnia bezpieczną, szyfrowaną komunikację między urządzeniem użytkownika a systemem docelowym; kieruje cały ruch przez bramę PAM lub serwer proxy, który egzekwuje RBAC i umożliwia zarządzanie sesjami; a dzięki obsłudze wielu protokołów (np. SSH, RDP i HTTPS) pozwala użytkownikom bezpiecznie zarządzać różnorodnymi środowiskami.
BYOT to funkcja kompleksowych rozwiązań PAM, która pozwala użytkownikom bezpiecznie korzystać z wybranych przez siebie narzędzi i aplikacji do pracy z systemami, zamiast ograniczać się do narzędzi dostępnych na platformie PAM. Przykładowo administratorzy systemów mogą używać preferowanego klienta SSH, takiego jak PuTTY lub Terminal, aby łączyć się z serwerem za pośrednictwem platformy PAM. Pozwala to uwzględnić procesy pracy wymagające specjalistycznych narzędzi oraz preferencje użytkowników, z zachowaniem bezpieczeństwa i nadzoru.
Jak KeeperPAM usprawnia zarządzanie sesjami uprzywilejowanymiNarzędzia zarządzania sesjami uprzywilejowanymi (PSM) w KeeperPAM chronią kluczowe dane uwierzytelniające i infrastrukturę dzięki przechowywaniu tajnych danych w sejfie, stosowaniu JIT/JEP oraz nagrywaniu i odtwarzaniu sesji zdalnych. Nagrywanie sesji i rejestrowanie naciśnięć klawiszy pozwalają zapisywać aktywność użytkowników podczas połączeń i w chronionych witrynach na potrzeby weryfikacji, zapewnienia zgodności z przepisami lub bezpieczeństwa. Pomaga to zapewnić prawidłowy przebieg działań oraz ogranicza zagrożenia wewnętrzne i oszustwa. Rejestrowane są również działania użytkowników w sejfie Keeper Vault. Oferowany przez Keeper Moduł zaawansowanego raportowania i ostrzeżeń (ARAM), dostępny jako płatny dodatek do planu Enterprise, umożliwia organizacjom otrzymywanie alertów o podejrzanych zdarzeniach, takich jak nieudane logowania, zmiany zasad administracyjnych, udostępnianie rekordów czy zmiany w cyklu życia użytkowników. Pozwala też tworzyć własne raporty audytowe oparte na zdarzeniach na potrzeby kontroli zgodności. KeeperAI® rozszerza te funkcje o automatyczne wykrywanie zagrożeń i anomalii, które pozwala identyfikować podejrzane działania z użyciem uprawnień, oraz o generowanie podsumowań sesji przyspieszających ich weryfikację. Po włączeniu ARAM organizacje mogą przesyłać zdarzenia audytowe do używanego już narzędzia zarządzania informacjami i zdarzeniami bezpieczeństwa (SIEM), aby przeprowadzać bardziej zaawansowane analizy. Keeper obsługuje każdy system SIEM przyjmujący dane przesyłane w trybie push protokołem syslog. Oferuje też gotowe integracje z wieloma rozwiązaniami, m.in. Splunk, Datadog, Azure i LogRhythm. KeeperPAM pozwala programistom wybrać sposób dostępu do systemów – mogą uzyskiwać dostęp do zasobów za pomocą Keeper lub tworzyć szyfrowane tunele TCP, aby łączyć się z systemami przy użyciu preferowanych narzędzi, takich jak bazy danych czy emulatory terminala. KeeperPAM oferuje także zdalną izolację przeglądarki (RBI), która oddziela przeglądanie stron internetowych od lokalnego urządzenia użytkownika. Przeglądanie odbywa się w odizolowanym środowisku wirtualnym, np. piaskownicy lub maszynie wirtualnej, na zdalnym serwerze. To tam renderowane są treści internetowe, dzięki czemu złośliwe skrypty, złośliwe oprogramowanie ani exploity nie docierają do urządzenia użytkownika. |
4. Zarządzanie uprawnieniami punktów końcowych
Zarządzanie uprawnieniami punktów końcowych (EPM) jest częścią PAM, która eliminuje stałe uprawnienia administratora lokalnego i egzekwuje zasadę najmniejszych uprawnień na punktach końcowych. Zamiast zapewniać użytkownikom stałe uprawnienia administratora lokalnego, EPM pozwala im pracować na kontach standardowych. Uprawnienia podnosi wyłącznie na potrzeby konkretnych czynności, które tego wymagają, na ograniczony czas i z pełną ścieżką audytu. EPM jest istotne, ponieważ PAM i EPM zapewniają ochronę na różnych etapach ataku: PAM określa, kto może uzyskać dostęp do najważniejszych systemów, a EPM – jakie działania użytkownik może wykonywać na punkcie końcowym. Usunięcie stałych uprawnień administratora lokalnego ogranicza możliwości atakującego nawet na urządzeniu, nad którym przejął już kontrolę. Podkreśla to znaczenie zarówno PAM, jak i EPM.
Jak Menedżer Uprawnień Punktów Końcowych egzekwuje zasadę najmniejszych uprawnień na punktach końcowychMenedżer Uprawnień Punktów Końcowych egzekwuje zasady dostępu z najmniejszymi uprawnieniami na punktach końcowych z systemami Windows, macOS i Linux. Eliminuje stałe uprawnienia administratora lokalnego i umożliwia podnoszenie uprawnień na żądanie (JIT) zarówno użytkownikom, jak i procesom. Jeśli zasada wymaga zatwierdzenia, wniosek użytkownika trafia do administratora Keeper i jest obsługiwany w konsoli administratora lub interfejsie wiersza poleceń Keeper Commander. Gdy zatwierdzenie nie jest potrzebne, agent Keeper automatycznie zezwala na podniesienie uprawnień. Przed wykonaniem czynności można także wymagać uwierzytelniania wieloskładnikowego (MFA). Dzięki temu organizacje uzyskują scentralizowaną kontrolę nad uprawnieniami punktów końcowych, opartą na zasadach i niespowalniającą pracy użytkowników. |
5. Zarządzanie tożsamościami nieosobowymi (NHI)
Tożsamość nieosobowa (NHI) to cyfrowa tożsamość przypisana do maszyny lub oprogramowania, a nie do człowieka. Do tej kategorii należą m.in. konta usługowe, klucze API, tokeny, certyfikaty, skrypty automatyzujące i agenci AI. Każda tożsamość nieosobowa używa danych uwierzytelniających, aby się uwierzytelniać i działać bez konieczności sterowania każdym krokiem przez człowieka. Tożsamości nieosobowe mają ogromne znaczenie, ponieważ niemal niepostrzeżenie stały się najliczniejszą grupą tożsamości w większości organizacji, często wielokrotnie przewyższając liczbę użytkowników będących osobami. Rzadko jednak zarządza się nimi tak rygorystycznie jak kontami osobowymi, które zazwyczaj są scentralizowane u jednego dostawcy tożsamości (IdP). Tożsamości nieosobowe są z natury zdecentralizowane, ponieważ powstają dynamicznie na różnych platformach chmurowych. Ich niekontrolowany rozrost utrudnia inwentaryzację, a jeszcze bardziej – zarządzanie nimi. Wiele tożsamości nieosobowych nie ma jednoznacznie przypisanego właściciela, dlatego często pozostają aktywne dłużej niż systemy, które je utworzyły. Pozostawione w ten sposób dane uwierzytelniające nie są monitorowane, mają nadmierne uprawnienia i łatwo je wykorzystać do ataku.
Jak KeeperPAM zarządza tożsamościami nieosobowymiZa pomocą Keeper Secrets Manager KeeperPAM chroni tożsamości nieosobowe i tożsamości osobowe na jednej platformie zero-knowledge. Dane uwierzytelniające, takie jak klucze API, tokeny i hasła do kont usługowych, są dzięki temu szyfrowane i dostępne wyłącznie dla uprawnionych tożsamości. Keeper automatycznie wykrywa konta i dane uwierzytelniające w środowiskach firmowych, po czym przechowuje je centralnie w sejfie i poddaje rotacji zgodnie z zasadami bezpieczeństwa zero-trust. Universal Secrets Sync synchronizuje tajne dane po rotacji z usługami takimi jak AWS Secrets Manager i Azure Key Vault. Dzięki temu korzystający z nich użytkownicy zawsze otrzymują aktualne dane uwierzytelniające bez stałego dostępu. Zapewnia to scentralizowany wgląd w tożsamości maszynowe i kontrolę nad nimi, których zwykle brakuje tradycyjnym narzędziom IAM. |
6. Nadzór nad agentową sztuczną inteligencją
Nadzór nad agentową sztuczną inteligencją polega na kontrolowaniu, które autonomiczne agenty AI mogą działać na Państwa punktach końcowych. Obejmuje ich rozpoznawanie, określanie, czy wolno im wykonywać czynności, oraz audyt ich działań. Agenty AI stanowią jedną z najszybciej rozwijających się kategorii tożsamości nieosobowych i stwarzają zagrożenia, z myślą o których starsze rozwiązania PAM nigdy nie były projektowane. Asystenci programowania wykorzystujący AI i inne agenty AI coraz częściej uruchamiają się i działają z uprawnieniami użytkownika, który je uruchomił. Poszczególne czynności są przy tym często objęte niewielkim nadzorem lub pozostają całkowicie bez niego. Określanie, które agenty są dozwolone, które należy blokować, a które wymagają zgody przed uruchomieniem, jest podstawowym elementem nowoczesnego PAM i EPM.
Jak Menedżer Uprawnień Punktów Końcowych nadzoruje agenty AIMenedżer Uprawnień Punktów Końcowych udostępnia typ zasad Agentic AI, egzekwowany przez agenta Keeper, który określa, czy agent AI może działać na monitorowanym punkcie końcowym. Rozróżnia znane agenty (Known Agents), identyfikowane na podstawie sygnatury, oraz potencjalne agenty (Possible Agents), wykrywane przez mechanizm heurystycznej analizy zachowania, który ocenia podobieństwo procesów do agentów AI. Administratorzy mogą automatycznie zezwalać na działanie zatwierdzonych agentów, blokować pozostałe lub wstrzymywać uruchomienie do czasu uzyskania zgody administratora. Zasady można najpierw wdrożyć w trybie Monitor, aby sprawdzić ich zakres. Każdy agent objęty nadzorem jest rejestrowany, co zapewnia zespołom bezpieczeństwa pełną podstawę do audytu aktywności agentów AI. |
7. Obsługa kluczy dostępu
Klucze dostępu to nowoczesna metoda uwierzytelniania odporna na phishing, opracowana z myślą o zastąpieniu tradycyjnych haseł. Umożliwiają logowanie bez hasła i wykorzystują kryptografię klucza publicznego, aby zwiększyć bezpieczeństwo oraz wygodę użytkowania. Klucze dostępu wdrażają największe firmy technologiczne, m.in. Apple, Google i Microsoft, a ich rozwój wspiera FIDO Alliance. Oczekuje się, że wraz z upowszechnianiem się kluczy dostępu znacznie spadnie liczba cyberataków związanych z hasłami, a korzystanie z usług internetowych stanie się bezpieczniejsze i wygodniejsze. Standaryzacja bezpiecznych, łatwych w użyciu metod ma też zmienić sposób weryfikacji tożsamości cyfrowej.
Wdrożenie kluczy dostępu pozwala organizacjom znacznie zwiększyć bezpieczeństwo i uprościć tradycyjne zarządzanie hasłami – należy więc upewnić się, że Państwa rozwiązanie PAM je obsługuje.
Jak KeeperPAM upraszcza uwierzytelnianie bez hasła za pomocą kluczy dostępu
KeeperPAM przechowuje klucze dostępu, hasła i pliki każdego pracownika na wszystkich urządzeniach. Dzięki integracji z SSO KeeperPAM zapewnia Państwa użytkownikom wygodny dostęp bez konieczności używania haseł.
8. Zarządzanie danymi uwierzytelniającymi i ich automatyczna rotacja
Automatyczna rotacja haseł i przechowywanie ich w sejfie to funkcje nowoczesnych rozwiązań PAM, które zwiększają bezpieczeństwo kont uprzywilejowanych i usprawniają zarządzanie nimi dzięki automatyzacji obsługi haseł oraz ich bezpiecznemu przechowywaniu.
Automatyczna rotacja haseł polega na samoczynnej zmianie haseł do kont uprzywilejowanych w ustalonych odstępach czasu lub po każdym użyciu. Proces ten przebiega zgodnie z ustalonymi wcześniej zasadami i nie wymaga ręcznej interwencji. Automatyczna rotacja haseł ogranicza ryzyko nieuprawnionego dostępu wynikające z przejęcia lub dezaktualizacji danych uwierzytelniających, zapobiega zachowywaniu przez użytkowników stałego dostępu do kont uprzywilejowanych i pozwala spełniać wymogi rotacji haseł wynikające ze standardów i przepisów, takich jak PCI DSS oraz HIPAA (w USA).
Przechowywanie haseł w sejfie polega na bezpiecznym zapisywaniu danych uwierzytelniających kont uprzywilejowanych w zaszyfrowanym, centralnym repozytorium („sejfie”). Użytkownicy lub systemy muszą uwierzytelnić się w rozwiązaniu PAM, aby pobrać hasła umożliwiające dostęp do zasobów. Dostęp do sejfu jest ograniczany zgodnie z zasadami takimi jak RBAC, a dane uwierzytelniające można pobierać na potrzeby konkretnych sesji, przy czym pozostają one niewidoczne dla użytkownika. Eliminuje to rozproszone przechowywanie poufnych danych uwierzytelniających w różnych systemach i na urządzeniach osobistych. Integracja z zasadami kontroli dostępu ogranicza możliwość pobierania i używania konkretnych haseł, a rejestrowanie każdego dostępu do sejfu zapewnia wgląd w wykorzystanie danych uwierzytelniających.
Zgodnie z dobrymi praktykami cyberbezpieczeństwa co do zasady nie należy udostępniać haseł. Najlepiej, aby każdy użytkownik miał własne dane logowania do każdego systemu i każdej aplikacji. W praktyce nie zawsze jest to jednak możliwe. Dlatego warto upewnić się, że Państwa rozwiązanie PAM umożliwia użytkownikom bezpieczne udostępnianie haseł. Poza obsługą kont współdzielonych należy zwrócić uwagę na takie funkcje jak udostępnianie tymczasowe (dostęp ograniczony czasowo), udostępnianie jednorazowe i udostępnianie z samozniszczeniem.
Jak KeeperPAM zapewnia bezpieczne przechowywanie danych uwierzytelniających w sejfie
KeeperPAM pozwala użytkownikom bezpiecznie udostępniać dostęp do kont bez ujawniania danych uwierzytelniających. Dostęp można przyznawać bezterminowo lub na określony czas, korzystając m.in. z udostępniania jednorazowego i udostępniania z samozniszczeniem po upływie ustalonego czasu. Po wygaśnięciu dostępu dane uwierzytelniające mogą zostać automatycznie poddane rotacji. KeeperPAM daje zespołom IT i bezpieczeństwa pełną kontrolę nad tym, kto może udostępniać dane uwierzytelniające i pliki. Ograniczenie możliwości udostępniania do uprawnionych użytkowników pozwala organizacjom zapobiegać utracie danych i ułatwia zachowanie zgodności z przepisami.
Architektura bezpieczeństwa zero-knowledge rozwiązania KeeperPAM zapewnia pełne bezpieczeństwo haseł przechowywanych w sejfie. Keeper nie ma dostępu do żadnych treści w sejfach użytkowników, a żaden ruch nie jest kierowany przez sieć Keeper, co zapewnia pełną prywatność danych. Nikt, nawet pracownicy Keeper, nie może uzyskać dostępu do danych w sejfach użytkowników ani ich odszyfrować.
Funkcja automatycznej rotacji haseł w KeeperPAM pozwala administratorom wykrywać dane uwierzytelniające kont usługowych i administracyjnych, zarządzać nimi oraz poddawać je rotacji we wszystkich firmowych środowiskach danych. Centralne przechowywanie danych w sejfie i rotacja haseł w Keeper są zgodne z modelem zero-trust: dane uwierzytelniające nie są stale dostępne, a każdy dostęp podlega weryfikacji i monitorowaniu.
9. Ochrona całej organizacji, nie tylko działu IT
Niektóre dostępne obecnie produkty PAM zaprojektowano wyłącznie do ochrony administratorów IT, pracowników DevOps i innych użytkowników uprzywilejowanych. Tymczasem kluczowe znaczenie ma ochrona wszystkich użytkowników w Państwa organizacji, nie tylko osób z dostępem uprzywilejowanym. Oznaczałoby to konieczność wdrożenia zarówno rozwiązania PAM, jak i ogólnego rozwiązania IAM – a następnie zarządzania oboma produktami i ich utrzymywania. Zwiększa to obciążenie zespołów IT i bezpieczeństwa oraz utrudnia spójne stosowanie wewnętrznych zasad i mechanizmów kontroli wobec wszystkich użytkowników.
Jak KeeperPAM zaprojektowano z myślą o ochronie wszystkich użytkownikówW przypadku KeeperPAM wystarczy udostępnić sejf Keeper Vault wszystkim użytkownikom organizacji, aby objąć ich pełną ochroną. KeeperPAM zapewnia kontrolę dostępu opartą na rolach i zasadzie najmniejszych uprawnień, dostosowaną do obowiązków pracowników. Pozwala to organizacjom uprościć dostęp użytkowników przy zachowaniu rygorystycznych zasad bezpieczeństwa, ograniczyć zadania administracyjne zespołów IT i ułatwić pracę użytkownikom końcowym. KeeperPAM jest łatwe w obsłudze dla wszystkich użytkowników w Państwa organizacji. Nie wymaga od użytkowników bezpośredniej łączności sieciowej z infrastrukturą ani z bramą Keeper Gateway. Po wdrożeniu internetowego sejfu Keeper cały dostęp do sejfu odbywa się w przeglądarce – bez konieczności instalowania aplikacji na komputerze. Zarządzanie uprawnieniami punktów końcowych wykorzystuje lekkiego agenta, wdrażanego osobno tam, gdzie jest potrzebny. |
KeeperPAM jako rozwiązanie PAM dla Państwa organizacji
KeeperPAM to pierwsze rozwiązanie łączące kluczowe funkcje PAM w sejfie chmurowym, który zapewnia bezpieczny dostęp wszystkim użytkownikom – nie tylko pracownikom działu IT. Jako platforma w pełni natywna dla chmury KeeperPAM łączy w jednym interfejsie przechowywanie w sejfie, zarządzanie tajnymi danymi, zarządzanie uprawnieniami punktów końcowych, dostęp zero-trust i zdalną izolację przeglądarki – chroniąc tożsamości osobowe i maszynowe, a nawet agenty AI działające w całym Państwa środowisku.
Zachęcamy do umówienia prezentacji KeeperPAM, aby dowiedzieć się, jak Keeper proaktywnie zabezpiecza dostęp do wszystkich Państwa kluczowych zasobów i ujednolica zarządzanie nimi.
