Czym jest szyfrowanie „Zero Knowledge”?

Zero-knowledge to zasada kryptograficzna, która zapewnia, że usługodawca nie może uzyskać dostępu do danych użytkownika. Podczas gdy tradycyjne metody szyfrowania chronią dane podczas przesyłania i przechowywania, dostawcy często mają dostęp do kluczy szyfrowania, co zwiększa ryzyko nieautoryzowanego dostępu w przypadku naruszenia przez dostawcę.

W architekturze zero-knowledge ryzyko to jest znacznie mniejsze, ponieważ całe szyfrowanie i odszyfrowywanie odbywa się na urządzeniu użytkownika końcowego. Ponieważ tylko użytkownik końcowy posiada klucze szyfrowania, jest on jedyną stroną zdolną do odszyfrowania swoich informacji. Zarówno dla osób fizycznych, jak i firm zasada zero-knowledge zwiększa bezpieczeństwo cyfrowe, prywatność i kontrolę, zapewniając, że wrażliwe dane pozostają niedostępne dla wszystkich z wyjątkiem użytkownika końcowego.

Porównanie zasad zero-trust i zero-knowledge

Chociaż zasady zero-trust i zero-knowledge są zazwyczaj wspominane razem, są to odrębne reguły, które dotyczą różnych aspektów cyberbezpieczeństwa. Mówiąc najprościej, zasada zero-trust kontroluje, kto ma dostęp, podczas gdy zero-knowledge chroni poufność danych, do których ma dostęp.

Zero-trust to ramy bezpieczeństwa oparte na założeniu, że żaden użytkownik ani urządzenie nie powinno być automatycznie uznawane za zaufane, niezależnie od tego, czy znajduje się w sieci, czy poza nią. Każde żądanie musi być traktowane jako podejrzane, dopóki nie zostanie uznane za uzasadnione, a dostęp musi być stale weryfikowany, aby zmniejszyć ryzyko ruchu bocznego w systemach.

Z kolei architektura zero-knowledge zapewnia, że tylko użytkownik końcowy może uzyskać dostęp do swoich wrażliwych danych i je odszyfrować. W architekturze zero-knowledge szyfrowanie i odszyfrowywanie odbywa się wyłącznie na urządzeniu użytkownika – nigdy na serwerze dostawcy ani w chmurze w postaci zwykłego tekstu. Nawet w przypadku naruszenia bezpieczeństwa dane użytkownika pozostają zaszyfrowane i nie można ich wykorzystać bez klucza prywatnego.

Jak działa reguła zero-knowledge

Ochrona typu zero-knowledge zapewnia, że wrażliwe dane są szyfrowane i odszyfrowywane tylko po stronie klienta. Gdy użytkownik korzysta z platformy typu zero-knowledge, jego dane są szyfrowane lokalnie. Wszystkie klucze szyfrowania są generowane i przechowywane na urządzeniu użytkownika, co oznacza, że tylko użytkownik może odblokować swój sejf. Zapewnia to, że dane uwierzytelniające, tajne dane i pliki pozostają zaszyfrowane od końca do końca zarówno podczas przesyłania, jak i przechowywania.

Ponieważ dostawca nigdy nie otrzymuje ani nie przechowuje kluczy szyfrowania w formie odzyskiwalnej, dane użytkownika nigdy nie są ujawniane w postaci zwykłego tekstu w żadnym momencie procesu przesyłania ani przechowywania. Nawet jeśli systemy dostawcy zostaną naruszone, cyberprzestępcy znajdą tylko zaszyfrowane, nieczytelne dane bez możliwości ich odszyfrowania.

Niektóre platformy zawierają również Zero-Knowledge Proofs (ZKP), koncepcję kryptograficzną, w której jedna strona udowadnia drugiej, że coś wie, bez ujawniania samych informacji. Proszę wyobrazić sobie, że ZKP udowadniają, że znają Państwo kombinację do sejfu, nie otwierając go przed kimś innym. ZKP umożliwiają użytkownikom uwierzytelnianie lub weryfikację roszczeń bez ujawniania wrażliwych danych lub danych uwierzytelniających, zapewniając dodatkową warstwę prywatności i bezpieczeństwa.

Korzyści z bezpieczeństwa zero-knowledge

Ponieważ dane są w pełni zaszyfrowane i dostępne tylko dla użytkownika, zasada zero-knowledge zapewnia najwyższy poziom bezpieczeństwa. Przyjęcie architektury zero-knowledge zapewnia szereg korzyści zarówno dla osób fizycznych, jak i organizacji. Najważniejsze korzyści:

Silna ochrona prywatności danych: Tylko użytkownik ma dostęp do swoich kluczy szyfrowania, co oznacza, że nikt inny nie może odczytać ani odszyfrować przechowywanych danych.
Zmniejszony wpływ naruszenia danych: W przypadku naruszenia cyberprzestępcy uzyskują dostęp tylko do zaszyfrowanych danych, co jest bezużyteczne bez kluczy szyfrowania. Ponieważ dostawca nie ma dostępu do kluczy szyfrowania, dane pozostają nieczytelne, nawet jeśli zostaną naruszone.
Ochrona przed zagrożeniami wewnętrznymi: Technologia zero-knowledge ogranicza ryzyko zagrożeń wewnętrznych, zarówno złośliwych, jak i przypadkowych, ze strony pracowników lub administratorów, ponieważ tylko użytkownik ma dostęp do danych w postaci jawnej.
Niższe ryzyko zgodności: Platformy zero-knowledge mogą wspierać zgodność ze standardami ochrony danych, takimi jak RODO i HIPAA, poprzez ciągłe egzekwowanie kontroli dostępu i szyfrowania.
Zwiększone zaufanie: Klienci i partnerzy wiedzą, że dzięki architekturze zero-knowledge ich dane nigdy nie zostaną ujawnione w żadnych okolicznościach. Ta przejrzystość wzmacnia reputację marki i długoterminową lojalność.

Typowe przypadki użycia technologii zero-knowledge

Bezpieczeństwo zero-knowledge pomaga organizacjom chronić wrażliwe dane w wielu aplikacjach i środowiskach. Jednym z najczęściej stosowanych przypadków użycia jest zarządzanie hasłami. Użytkownicy mogą używać menedżerów haseł z szyfrowaniem zero-knowledge do przechowywania haseł, kluczy dostępu, metod MFA i dokumentów w całkowicie zaszyfrowanym repozytorium, do którego mają dostęp tylko oni.

Rozwiązania zarządzania dostępem uprzywilejowanym (PAM) opierają się również na zabezpieczeniach zero-knowledge w celu ochrony uprzywilejowanych kont i zapobiegania nieautoryzowanemu dostępowi do krytycznych zasobów. KeeperPAM® przechowuje na przykład uprzywilejowane dane uwierzytelniające w repozytorium zero-knowledge i ustanawia szyfrowane połączenia bez ujawniania danych uwierzytelniających administratorom ani usługodawcy.

W środowiskach DevOps i wielochmurowych zasada zero-knowledge jest niezbędna do bezpiecznego zarządzania tajnymi danymi. Aby zapobiec narażeniu lub niewłaściwemu użyciu, klucze API, certyfikaty i inne tajne dane wymagają szyfrowania zarówno podczas przesyłania, jak i przechowywania. Menedżery tajnych danych zbudowane z wykorzystaniem szyfrowania zero-knowledge pozwalają programistom na bezpieczny dostęp do tajnych danych bez ich kodowania na stałe lub zwiększania powierzchni ataku, przy jednoczesnym zachowaniu ścisłej separacji między użytkownikami a szyfrowaniem.