Keeper Security Wyróżniony w PAM Magic Quadrant™ jako Drugi Najszybciej Rozwijający się Podmiot w Branży Bezpieczeństwa na Świecie
Dowiedz się więcejThreatLocker kontroluje, które aplikacje mogą być uruchamiane na punktach końcowych. KeeperPAM® zarządza każdą tożsamością, która może uzyskać dostęp do Państwa środowiska – identyfikuje i monitoruje tożsamości osobowe, maszynowe oraz agentów AI i egzekwuje wobec nich zasady.
Analiza opiera się na publicznie dostępnej dokumentacji i informacjach aktualnych na dzień 12 sierpnia 2026 r.
Keeper łączy zarządzanie hasłami, zarządzanie tajnymi danymi, zarządzanie sesjami uprzywilejowanymi, zarządzanie uprawnieniami punktów końcowych oraz Remote Browser Isolation (RBI) w jednym sejfie opartym na architekturze zero-knowledge. Zarządzanie uprawnieniami punktów końcowych jest jednym z filarów platformy, dzięki czemu żądania podniesienia uprawnień, dostęp do danych uwierzytelniających i aktywność w sesjach podlegają temu samemu mechanizmowi zasad i są widoczne w tej samej ścieżce audytu. Rozwiązanie obsługuje punkty końcowe z systemami Windows, Linux i macOS, zapewniając spójne zasady, scentralizowane zarządzanie oraz wgląd w dane audytowe na wszystkich obsługiwanych platformach.
Dostawcy MSP mogą zacząć od oferowania zarządzania hasłami i kontroli uprawnień punktów końcowych, a następnie rozszerzać ofertę o zarządzanie tajnymi danymi i pełne zarządzanie sesjami w miarę rosnących potrzeb klientów.
ThreatLocker to platforma bezpieczeństwa punktów końcowych zero-trust oparta na liście dozwolonych aplikacji, funkcjach Ringfencing, Storage Control i Network Control. Elevation Control jest jednym z modułów tej platformy. Umożliwia podnoszenie uprawnień aplikacji bez przyznawania użytkownikom uprawnień administratora lokalnego.
Platforma obsługuje systemy Windows, Linux i macOS, ale zakres funkcji różni się znacząco między tymi trzema systemami. Najszerszy zakres funkcji jest dostępny w systemie Windows, a węższy w systemie Linux.
ThreatLocker nie obejmuje sejfu na uprzywilejowane dane uwierzytelniające, zarządzania tajnymi danymi ani zarządzania sesjami uprzywilejowanymi.
Dostawcy MSP korzystający z ThreatLocker do kontroli punktów końcowych potrzebują oddzielnych narzędzi do obsługi tych obszarów dostępu uprzywilejowanego.
Menedżer Uprawnień Punktów Końcowych Keeper (Keeper EPM) to specjalistyczne rozwiązanie do zarządzania podnoszeniem i delegowaniem uprawnień uprzywilejowanych (PEDM). Eliminuje stałe uprawnienia administratora lokalnego i zastępuje je ograniczonym, tymczasowym podnoszeniem uprawnień przyznawanym na poziomie procesu lub urządzenia, bez konieczności wcześniejszego tworzenia bazowej listy dozwolonych aplikacji. Zakres zasad jest określany według tożsamości użytkowników i grup w poszczególnych kolekcjach urządzeń, a uprawnienia Just-In-Time (JIT) automatycznie wygasają.
Podnoszenie uprawnień może wymagać uwierzytelniania wieloskładnikowego (MFA), podania uzasadnienia, korzystania z ograniczonych czasowo okien dostępu oraz wieloetapowych procesów zatwierdzania zintegrowanych z Slack, Jira i ServiceNow. Rozwiązanie zapewnia pełną obsługę systemów Windows, macOS i Linux oraz spójne zarządzanie uprawnieniami we wszystkich trzech systemach operacyjnych.
ThreatLocker Elevation Control przyznaje podwyższone uprawnienia określonym aplikacjom lub procesom bez nadawania użytkownikom uprawnień administratora lokalnego. Podnoszenie uprawnień zależy od listy dozwolonych aplikacji ThreatLocker, dlatego aplikacje muszą zostać zatwierdzone, zanim będzie można przyznać im podwyższone uprawnienia. W rezultacie nowe wdrożenia wymagają okresu tworzenia konfiguracji bazowej.
Obsługiwane jest podnoszenie uprawnień na ograniczony czas. Model opiera się na aplikacjach, a nie na tożsamościach, co oznacza, że zasady określają, co można uruchamiać, a nie kto może uzyskać dostęp do określonych zasobów. ThreatLocker Elevation Control jest udokumentowany jako rozwiązanie do zarządzania administratorami lokalnymi w systemach Windows i macOS. Linux jest obsługiwany na poziomie platformy w zakresie list dozwolonych aplikacji i Ringfencing, dlatego dostawcy MSP powinni sprawdzić, czy sposób obsługi uprawnień w systemie Linux przez ThreatLocker spełnia ich wymagania w zakresie zarządzania.
Keeper EPM rozszerza egzekwowanie uprawnień poza użytkowników osobowych, stosując ten sam model zasad i audytu do agentów AI działających na punktach końcowych.
Keeper EPM wykrywa agentów i przypisuje im tożsamości w celu monitorowania ich zachowania i oceny ryzyka na podstawie wykonywanych działań, dzięki czemu organizacje mogą aktywnie zarządzać nimi za pomocą trzech różnych typów zasad.
Organizacje mogą kontrolować, kto może uruchamiać agentów AI, co agenci mogą robić oraz w jaki sposób mogą żądać podniesienia uprawnień administracyjnych.
ThreatLocker podchodzi do agentów AI inaczej niż Keeper EPM. W ramach modelu listy dozwolonych aplikacji, który domyślnie blokuje uruchamianie, traktuje agenta AI jak każdy inny plik wykonywalny lub skrypt i kontroluje, czy może on zostać uruchomiony. Nie przypisuje jednak agentom AI odrębnych tożsamości ani nie stosuje monitorowania zachowania specyficznego dla agentów i oceny ryzyka na podstawie działań, które oferuje Keeper EPM.
Keeper przechowuje wszystkie uprzywilejowane dane uwierzytelniające w szyfrowanym sejfie zero-knowledge; hasła nigdy nie są ujawniane podczas uruchamiania sesji. Każda sesja uprzywilejowana jest w pełni rejestrowana: naciśnięcia klawiszy i obraz wideo są przechowywane jako niezmienne dowody audytowe we wszystkich dzierżawach. KeeperAI® monitoruje sesje w czasie rzeczywistym i może automatycznie kończyć aktywność przekraczającą zdefiniowane progi ryzyka.
Klientom można przyznać bezpośredni dostęp do nagrań sesji i dzienników audytu, co umożliwia przeprowadzanie przeglądów zgodności i reagowanie na incydenty bez uzależnienia od dostawcy MSP.
ThreatLocker nie obejmuje sejfu na uprzywilejowane dane uwierzytelniające. Elevation Control zarządza uprawnieniami na poziomie aplikacji bez przechowywania ani zarządzania podstawowymi danymi uwierzytelniającymi używanymi do uzyskiwania dostępu do systemów. Nie oferuje rejestrowania sesji uprzywilejowanych. Platforma rejestruje zdarzenia związane z podnoszeniem uprawnień i wykonywaniem aplikacji w ramach mechanizmu zasad punktów końcowych, ale nie rejestruje tego, co dzieje się wewnątrz sesji.
W przypadku dostawców MSP obsługujących klientów o rygorystycznych wymaganiach audytowych ThreatLocker nie zapewnia wglądu w działania techników wykonywane podczas sesji uprzywilejowanych.
Model zarządzania dostępem Keeper opiera się na tożsamości. Zakres zasad jest określany według użytkowników i grup, dostęp jest przyznawany Just-In-Time i automatycznie wygasa, a dane uwierzytelniające nigdy nie są ujawniane podczas sesji. Procesy zatwierdzania obsługują MFA, podawanie uzasadnienia, zatwierdzanie przez wiele osób oraz dostęp ograniczony czasowo. Można je konfigurować osobno dla każdej dzierżawy, roli lub typu rekordu.
Kontrola dostępu oparta na rolach (RBAC) obejmuje zarówno techników MSP, jak i administratorów po stronie klienta, a delegowane role administratorów i współzarządzana obsługa IT umożliwiają klientom zachowanie kontroli bez pełnego uzależnienia od dostawcy MSP.
ThreatLocker udostępnia Approval Center, w którym użytkownicy końcowi mogą żądać podniesienia uprawnień dla określonych aplikacji oraz dołączać pliki i uwagi uzasadniające żądanie. Administratorzy lub zespół pomocy ThreatLocker Cyber Hero mogą jednocześnie zatwierdzić żądanie i zastosować podniesienie uprawnień.
Model zarządzania koncentruje się na aplikacjach. Dostępne jest podnoszenie uprawnień na ograniczony czas, ale mechanizmy zasad oparte na tożsamości – takie jak wymagania MFA powiązane z podnoszeniem uprawnień, zatwierdzanie przez wiele osób czy procesy uzasadniania określane według ról użytkowników – nie stanowią podstawowego modelu kontroli tej platformy.
Wielodzierżawna architektura Keeper opiera się na odizolowanych Managed Companies (MC), czyli całkowicie oddzielonych dzierżawach z własną kontrolą dostępu opartą na rolach (RBAC), konfiguracjami zasad i ścieżkami audytu. Zarządzanie uprawnieniami jest podstawową warstwą kontroli, a nie drugorzędną funkcją zarządzania punktami końcowymi. Technicy MSP, administratorzy po stronie klienta i audytorzy mogą być przypisywani do określonych dzierżaw z dostępem zgodnym z zasadą najmniejszych uprawnień.
Ustandaryzowane szablony zasad umożliwiają wdrażanie nowych klientów zgodnie ze spójną konfiguracją bazową zabezpieczeń. Integracje PSA, interfejs REST API i narzędzia CLI wspierają automatyzację na dużą skalę.
ThreatLocker wyraźnie promuje obsługę wielu dzierżawców MSP ze scentralizowanym zarządzaniem politykami i raportowaniem w obrębie organizacji klienta. MSP mogą wdrażać i dostosowywać zasady w zróżnicowanych środowiskach z poziomu ujednoliconego portalu chmurowego, korzystając z integracji RMM wspierających działania na dużą skalę.
Dostępne są mechanizmy kontroli ról, ale koncentrują się one przede wszystkim na uprawnieniach do zarządzania punktami końcowymi, a nie na zarządzaniu uprawnieniami opartym na tożsamości w całym cyklu życia dostępu. Model zarządzania platformy koncentruje się na zasadach wykonywania aplikacji, a nie na kontroli tożsamości między dzierżawami.
Keeper posiada certyfikację FedRAMP High oraz autoryzację GovRAMP High, a także certyfikaty SOC 2 Type II i ISO 27001/27017/27018, zapewnia zgodność z HIPAA i PCI DSS oraz wykorzystuje kryptografię zwalidowaną zgodnie z FIPS 140-3.
ThreatLocker posiada certyfikat SOC 2 Type II, a według dostępnych informacji certyfikacja ISO 27001 jest w toku. W sierpniu 2025 roku rozwiązanie ThreatLocker przeznaczone dla chmury rządowej uzyskało status FedRAMP Ready i zostało umieszczone w FedRAMP Marketplace. FedRAMP Ready to status na drodze do uzyskania autoryzacji, który potwierdza zakończenie przeglądu gotowości. Nie jest on tym samym co pełna certyfikacja FedRAMP, której wymaga większość procesów zakupowych amerykańskich agencji federalnych.
Za pośrednictwem modułu Defense Against Configurations (DAC) ThreatLocker odwzorowuje również swoje mechanizmy kontroli względem standardów i ram, takich jak NIST 800-53, CMMC, HIPAA, PCI DSS i ISO 27001. Takie odwzorowanie służy zapewnieniu wglądu w zgodność i jest odrębne od certyfikatów posiadanych przez ThreatLocker.
App Store dla iOS
Aplikacja z Microsoft Store
Rozszerzenie Chrome
Android
Warto zobaczyć, jak KeeperPAM zapewnia MSP pełny wgląd i kontrolę nad danymi uwierzytelniającymi, sesjami, tajnymi danymi i punktami końcowymi w ramach jednej platformy zero-trust.
ThreatLocker to przede wszystkim platforma bezpieczeństwa punktów końcowych zero-trust oparta na liście dozwolonych aplikacji, a Elevation Control jest jednym z jej modułów. Kontroluje, które aplikacje mogą działać z podwyższonymi uprawnieniami bez przyznawania użytkownikom uprawnień administratora lokalnego. Nie obejmuje przechowywania danych uwierzytelniających w sejfie, zarządzania tajnymi danymi, rejestrowania sesji uprzywilejowanych ani zarządzania dostępem do baz danych.
ThreatLocker Elevation Control zarządza tym, które aplikacje mogą działać z podwyższonymi uprawnieniami, w powiązaniu z zasadami listy dozwolonych aplikacji. Model koncentruje się na aplikacjach, czyli określa, co może zostać uruchomione, a nie kto może uzyskać dostęp do określonych zasobów. KeeperPAM koncentruje się na tożsamości – zarządza dostępem według użytkownika, roli i zasad w odniesieniu do danych uwierzytelniających, sesji, tajnych danych, punktów końcowych i baz danych. ThreatLocker stanowi jedną warstwę bezpieczeństwa punktów końcowych, natomiast Keeper obejmuje cały cykl życia dostępu uprzywilejowanego.
ThreatLocker może pomagać ograniczać aktywność agentów AI, gdy agent działa jako aplikacja lub proces na punkcie końcowym. Lista dozwolonych aplikacji kontroluje, które oprogramowanie, skrypty, pliki wykonywalne i biblioteki mogą być uruchamiane, natomiast Ringfencing ogranicza zasoby i działania, z którymi zatwierdzone aplikacje mogą wchodzić w interakcje, do których mogą uzyskiwać dostęp, które mogą uruchamiać lub z którymi mogą się łączyć. W tym sensie ThreatLocker traktuje agenta AI jak inne zachowanie aplikacji na punkcie końcowym i domyślnie je ogranicza.
To jednak różni się od zarządzania tożsamością, danymi uwierzytelniającymi i dostępem uprzywilejowanym używanym przez agenta AI do uwierzytelniania się w systemach. Keeper podchodzi do bezpieczeństwa agentów AI od strony tożsamości i dostępu. Agenci AI mogą korzystać z zarządzanych tajnych danych i danych uwierzytelniających z sejfu zero-knowledge Keeper, z dostępem Just-In-Time i zgodnym z zasadą najmniejszych uprawnień, automatyczną rotacją, bez tajnych danych zapisanych na stałe w kodzie oraz z pełną możliwością audytu sesji, poleceń i użycia tajnych danych.
ThreatLocker uzyskał status FedRAMP Ready w sierpniu 2025 roku dla wdrożenia przeznaczonego dla chmury rządowej i jest wymieniony w FedRAMP Marketplace. FedRAMP Ready to wczesny etap na drodze do uzyskania autoryzacji. Potwierdza zakończenie przeglądu gotowości, ale nie jest pełną certyfikacją FedRAMP, której wymaga większość procesów zakupowych amerykańskich agencji federalnych. Keeper posiada certyfikat FedRAMP High oraz autoryzację GovRAMP High.
Nie. ThreatLocker nie obejmuje sejfu na uprzywilejowane dane uwierzytelniające ani rejestrowania sesji uprzywilejowanych. Moduł Elevation Control zarządza podnoszeniem uprawnień na poziomie aplikacji w ramach platformy bezpieczeństwa punktów końcowych. MSP korzystający z ThreatLocker do kontroli punktów końcowych nadal potrzebują oddzielnego rozwiązania do zarządzania danymi uwierzytelniającymi, rejestrowania sesji i zarządzania tajnymi danymi.
Aby korzystać z czatu na żywo, musisz włączyć obsługę plików cookie.